Ciało i Krew Chrystusa

Jan. 3:5-7  (BW)

5. Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego.

6. Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest.

7. Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.

Dz.Ap. 2:1-4  (BW)

1. A gdy nadszedł dzień Zielonych Świąt, byli wszyscy razem na jednym miejscu.

2. I powstał nagle z nieba szum, jakby wiejącego gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, gdzie siedzieli.

3. I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i usiadły na każdym z nich

4. I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał.

Dz.Ap. 2:41-43 (BW)

41. Ci więc, którzy przyjęli słowo jego, zostali ochrzczeni i pozyskanych zostało owego dnia około trzech tysięcy dusz.

42. I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach.

43. A dusze wszystkich ogarnięte były bojaźnią, albowiem za sprawą apostołów działo się wiele cudów i znaków.

1 Kor. 6:19-20 (BG)

19. Azaż nie wiecie, iż ciało wasze jest kościołem Ducha Świętego, który w was jest, którego macie od Boga? a nie jesteście sami swoi;

20. Albowiemeście drogo kupieni. Wysławiajcież tedy Boga w ciele waszym i w duchu waszym, które są Boże.

Efez. 1:7  (BW)

7. W nim mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski jego,

Hebr. 9:14  (BW)

14. O ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu, oczyści sumienie nasze od martwych uczynków, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu.

1 Kor. 6:17 (BW)

17. Kto zaś łączy się z Panem, jest z nim jednym duchem.

Jan. 6:48-58 (BW)

48. Ja jestem chlebem żywota.

50. Tu natomiast jest chleb, który zstępuje z nieba, aby nie umarł ten, kto go spożywa.

51. Ja jestem chlebem żywym, który z nieba zstąpił; jeśli kto spożywać będzie ten chleb, żyć będzie na wieki; a chleb, który Ja dam, to ciało moje, które Ja oddam za żywot świata.

53. Na to rzekł im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego i pili krwi jego, nie będziecie mieli żywota w sobie.

54. Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, ten ma żywot wieczny, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

55. Albowiem ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem.

56. Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, we mnie mieszka, a Ja w nim.

57. Jak mię posłał Ojciec, który żyje, a Ja przez Ojca żyję, tak i ten, kto mnie spożywa, żyć będzie przeze mnie.

58. Taki jest chleb, który z nieba zstąpił, nie taki, jaki jedli ojcowie i poumierali; kto spożywa ten chleb, żyć będzie na wieki.

1 Kor. 11:23-29  (BW)

23. Albowiem ja przejąłem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której był wydany, wziął chleb,

24. A podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje za was wydane; to czyńcie na pamiątkę moją.

25. Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej; to czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją.

26. Albowiem, ilekroć ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, śmierć Pańską zwiastujecie, aż przyjdzie.

27. Przeto, ktokolwiek by jadł chleb i pił z kielicha Pańskiego niegodnie, winien będzie ciała i krwi Pańskiej.

28. Niechże więc człowiek samego siebie doświadcza i tak niech je z chleba tego i z kielicha tego pije.

29. Albowiem kto je i pije niegodnie, nie rozróżniając ciała Pańskiego, sąd własny je i pije.

1 Kor. 12:12  (BW)

12. Albowiem jak ciało jest jedno, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała, chociaż ich jest wiele, tworzą jedno ciało, tak i Chrystus;

1 Kor. 12:27-28  (BW)

27. Wy zaś jesteście ciałem Chrystusowym, a z osobna członkami.

28. A Bóg ustanowił w kościele najpierw apostołów, po wtóre proroków, po trzecie nauczycieli, następnie moc czynienia cudów, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, kierowania, różne języki.

Gal. 5:24-25  (BW)

24. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje wraz z namiętnościami i żądzami.

25. Jeśli według Ducha żyjemy, według Ducha też postępujemy.

Efez. 4:4  (BW)

4. Jedno ciało i jeden Duch, jak też powołani jesteście do jednej nadziei, która należy do waszego powołania;

Efez. 4:11-13  (BW)

11. I On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami,

12. Aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego,

13. Aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej,

Efez. 4:15-16  (BW)

15. Lecz abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa,

16. Z którego całe ciało spojone i związane przez wszystkie wzajemnie się zasilające stawy, według zgodnego z przeznaczeniem działania każdego poszczególnego członka, rośnie i buduje siebie samo w miłości.

Kol. 3:15  (BW)

15. A w sercach waszych niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też powołani jesteście w jednym ciele; a bądźcie wdzięczni.

1 Tes. 5:23  (BW)

23. A sam Bóg pokoju niechaj was w zupełności poświęci, a cały duch wasz i dusza, i ciało niech będą zachowane bez nagany na przyjście Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Zielone Świątki

Dz.Ap. 1:4-5 (BW)

4. A spożywając z nimi posiłek, nakazał im: Nie oddalajcie się z Jerozolimy, lecz oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode mnie;

5. Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.

Dz.Ap. 1:8

8. Ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.

Dz.Ap. 1:13-14

13. A gdy tam przybyli, udali się na piętro, gdzie się zatrzymali Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub Alfeuszowy i Szymon Zelota, i Juda Jakubowy.

14. Ci wszyscy trwali jednomyślnie w modlitwie wraz z niewiastami i z Marią, matką Jezusa, i z braćmi jego.

Dz.Ap. 2:1-47

1. A gdy nadszedł dzień Zielonych Świąt, byli wszyscy razem na jednym miejscu.

2. I powstał nagle z nieba szum, jakby wiejącego gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, gdzie siedzieli.

3. I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i usiadły na każdym z nich

4. I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał.

5. A przebywali w Jerozolimie Żydzi, mężowie nabożni, spośród wszystkich ludów, jakie są pod niebem;

6. Gdy więc powstał ten szum, zgromadził się tłum i zatrwożył się, bo każdy słyszał ich mówiących w swoim języku.

7. I zdumieli się, i dziwili, mówiąc: Czyż oto wszyscy ci, którzy mówią, nie są Galilejczykami?

8. Jakże więc to jest, ze słyszymy, każdy z nas, swój własny język, w którym urodziliśmy się?

9. Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei i Kapadocji, Pontu i Azji,

10. Frygii i Pamfilii, Egiptu i części Libii, położonej obok Cyreny, i przychodnie rzymscy,

11. Zarówno Żydzi jak prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich, jak w naszych językach głoszą wielkie dzieła Boże.

12. Zdumieli się wtedy wszyscy i będąc w niepewności, mówili jeden do drugiego: Cóż to może znaczyć?

13. Inni zaś drwiąc, mówili: Młodym winem się upili.

14. Na to powstał Piotr wraz z jedenastoma, podniósł swój głos i przemówił do nich: Mężowie judzcy i wy wszyscy, którzy mieszkacie w Jerozolimie! Niechże wam to będzie wiadome, dajcie też posłuch słowom moim.

15. Albowiem ludzie ci nie są pijani, jak mniemacie, gdyż jest dopiero trzecia godzina dnia,

16. Ale tutaj jest to, co było zapowiedziane przez proroka Joela:

17. I stanie się w ostateczne dni, mówi Pan, Że wyleję Ducha mego na wszelkie ciało I prorokować będą synowie wasi i córki wasze, I młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, A starcy wasi śnić będą sny;

18. Nawet i na sługi moje i służebnice moje Wyleję w owych dniach Ducha mego I prorokować będą.

19. I uczynię cuda w górze na niebie, I znaki na dole na ziemi, Krew i ogień, i kłęby dymu.

20. Słońce przemieni się w ciemność, A księżyc w krew, Zanim przyjdzie dzień Pański wielki i wspaniały.

21. Wszakże każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, zbawiony będzie.

22. Mężowie izraelscy! Posłuchajcie tych słów: Jezusa Nazareńskiego, męża, którego Bóg wśród was uwierzytelnił przez czyny niezwykłe, cuda i znaki, jakie Bóg przez niego między wami uczynił, jak to sami wiecie,

23. Gdy według powziętego z góry Bożego postanowienia i planu został wydany, tego wyście rękami bezbożnych ukrzyżowali i zabili;

24. Ale Bóg go wzbudził, rozwiązawszy więzy śmierci, gdyż było rzeczą niemożliwą, aby przez nią był pokonany.

25. Dawid bowiem mówi o nim: Miałem Pana zawsze przed oczami mymi, Gdyż jest po prawicy mojej, abym się nie zachwiał.

26. Przeto rozweseliło się serce moje i rozradował się język mój, A nadto i ciało moje spoczywać będzie w nadziei,

27. Bo nie zostawisz duszy mojej w otchłani I nie dopuścisz, by święty twój oglądał skażenie.

28. Dałeś mi poznać drogi żywota, Napełnisz mnie błogością przez obecność twoją

29. Mężowie bracia, wolno mi otwarcie mówić do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grób jest u nas aż po dzień dzisiejszy.

30. Będąc jednak prorokiem i wiedząc, że mu Bóg zaręczył przysięgą, iż jego cielesny potomek zasiądzie na tronie jego,

31. Mówił, przewidziawszy to, o zmartwychwstaniu Chrystusa, że nie pozostanie w otchłani ani ciało jego nie ujrzy skażenia.

32. Tego to Jezusa wzbudził Bóg, czego my wszyscy świadkami jesteśmy;

33. Wywyższony tedy prawicą Bożą i otrzymawszy od Ojca obietnicę Ducha Świętego, sprawił to, co wy teraz widzicie i słyszycie.

34. Albowiem nie Dawid wstąpił do nieba, powiada bowiem sam: Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej,

35. Aż położę nieprzyjaciół twych Podnóżkiem stóp twoich.

36. Niechże tedy wie z pewnością cały dom Izraela, że i Panem i Chrystusem uczynił go Bóg, tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście.

37. A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co znamy czynić, mężowie bracia?

38. A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.

39. Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich Pan, Bóg nasz, powoła.

40. Wielu też innymi słowy składał świadectwo i napominał ich, mówiąc: Ratujcie się spośród tego pokolenia przewrotnego.

41. Ci więc, którzy przyjęli słowo jego, zostali ochrzczeni i pozyskanych zostało owego dnia około trzech tysięcy dusz.

42. I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach.

43. A dusze wszystkich ogarnięte były bojaźnią, albowiem za sprawą apostołów działo się wiele cudów i znaków.

44. Wszyscy zaś, którzy uwierzyli, byli razem i mieli wszystko wspólne,

45. I sprzedawali posiadłości i mienie, i rozdzielali je wszystkim, jak komu było potrzeba.

46. Codziennie też jednomyślnie uczęszczali do świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali pokarm z weselem i w prostocie serca,

47. Chwaląc Boga i ciesząc się przychylnością całego ludu. Pan zaś codziennie pomnażał liczbę tych, którzy mieli być zbawieni.

Zwycięska Zbroja Boża

Efez. 6:10-20 (BW)

10. W końcu, bracia moi, umacniajcie się w Panu i w potężnej mocy jego.

11. Przywdziejcie całą zbroję Bożą, abyście mogli ostać się przed zasadzkami diabelskimi.

12. Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich.

13. Dlatego weźcie całą zbroję Bożą, abyście mogli stawić opór w dniu złym i, dokonawszy wszystkiego, ostać się,

14. Stójcie tedy, opasawszy biodra swoje prawdą, przywdziawszy pancerz sprawiedliwości

15. I obuwszy nogi, by być gotowymi do zwiastowania ewangelii pokoju,

16. A przede wszystkim, weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste pociski złego;

17. Weźcie też przyłbicę zbawienia i miecz Ducha, którym jest Słowo Boże.

18. W każdej modlitwie i prośbie zanoście o każdym czasie modły w Duchu i tak czuwajcie z całą wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych

19. I za mnie, aby mi, kiedy otworzę usta moje, dana była mowa do śmiałego zwiastowania ewangelii,

20. Dla której poselstwo sprawuję w więzach, abym ją mógł z odwagą zwiastować, jak to czynić winienem.

1 Jan. 5:4-6  (BW)

4. Bo wszystko, co się narodziło z Boga, zwycięża świat, a zwycięstwo, które zwyciężyło świat, to wiara nasza.

5. A któż może zwyciężyć świat, jeżeli nie Ten, który wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?

6. On jest tym, który przyszedł przez wodę i krew, Jezus Chrystus; nie w wodzie tylko, ale w wodzie i we krwi, a Duch składa świadectwo, gdyż Duch jest prawdą.

1 Jan. 5:13-15  (BW)

13. To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie żywot wieczny,

14. Taka zaś jest ufność, jaką mamy do niego, iż jeżeli prosimy o coś według jego woli, wysłuchuje nas.

15. A jeżeli wiemy, że nas wysłuchuje, o co go prosimy, wiemy też, że otrzymaliśmy już od niego to, o co prosiliśmy.

2 Kor. 2:14  (BW)

14. Lecz Bogu niech będą dzięki, który nam zawsze daje zwycięstwo w Chrystusie i sprawia, że przez nas rozchodzi się wonność poznania Bożego po całej ziemi;

Gdzież jest wiara …

Łuk. 8:22-25

22. I stało się pewnego dnia, że wstąpił do łodzi On i uczniowie jego i rzekł do nich: Przeprawmy się na drugi brzeg jeziora. I odbili od brzegu.

23. A gdy płynęli, On zasnął. I zerwał się gwałtowny wicher na jeziorze i fale ich zalewały, i byli w niebezpieczeństwie.

24. Tedy przystąpili do niego i zbudzili go, mówiąc: Mistrzu, Mistrzu, giniemy. A On obudziwszy się, zgromił wiatr i wzburzone fale, a one uspokoiły się i nastała cisza.

25. I rzekł do nich: Gdzież jest wiara wasza? Oni zaś, przestraszywszy się, zdumiewali się i mówili jedni do drugich: Któż to jest ten, że nawet wiatrom i wodzie rozkazuje i słuchają go?

Ps. 42:3-12

3. Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego. Kiedyż przyjdę i ukażę się przed obliczem Boga?

4. Łzy moje są mi chlebem we dnie i w nocy, Gdy mówią do mnie co dzień: Gdzie jest Bóg twój?

6. Czemu rozpaczasz, duszo moja, I czemu drżysz we mnie? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze sławić go będę: On jest zbawieniem moim i Bogiem moim!

7. Dusza moja smuci się we mnie …

8. Głębina przyzywa głębinę w odgłosie wodospadów twoich: Wszystkie nawałnice i fale twoje przeszły nade mną.

10. Mówię do Boga: Skało moja, Dlaczego zapomniałeś o mnie? Dlaczego posępny chodzę, Gdy trapi mnie nieprzyjaciel?

11. Jest mi tak, jakby kruszono mi kości, Gdy mnie lżą wrogowie moi, Mówiąc do mnie co dzień; Gdzież jest Bóg twój?

12. Czemu rozpaczasz, duszo moja, I czemu drżysz we mnie? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze sławić go będę: On jest zbawieniem moim i Bogiem moim!

Ps. 35:3   (BW)

3 …. Powiedz duszy mojej: Jam zbawieniem twoim!

Niewierność

Zwróć  szczególną  uwagę na niewierność ucznia Tomasza i jak Pan Jezus skarcił go, oraz jak zwrócił uwagę swoim wybranym uczniom dotyczące wiary.

Niewiara jest grzechem i należy to wyznać przed  Bogiem bo inaczej nigdy nie będziesz mógł uwierzyć łasce i działaniom bożym oraz rozkoszować się w obecności Bożej.

Jan. 20:19-31  (BW)

19. A gdy nastał wieczór owego pierwszego dnia po sabacie i drzwi były zamknięte tam, gdzie uczniowie z bojaźni przed Żydami byli zebrani, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam!

20. A to powiedziawszy, ukazał im ręce i bok. Uradowali się tedy uczniowie, ujrzawszy Pana.

21. I znowu rzekł do nich Jezus: Pokój wam! Jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam.

22. A to rzekłszy, tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego.

23. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są zatrzymane.

24. A Tomasz, jeden z dwunastu, zwany Bliźniakiem, nie był z nimi, gdy przyszedł Jezus.

25. Powiedzieli mu tedy inni uczniowie: Widzieliśmy Pana. On zaś im rzekł: Jeśli nie ujrzę na rękach jego znaku gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej w bok jego, nie uwierzę.

26. A po ośmiu dniach znowu byli w domu uczniowie jego i Tomasz z nimi. I przyszedł Jezus, gdy drzwi były zamknięte, i stanął pośród nich, i rzekł: Pokój wam!

27. Potem rzekł do Tomasza: Daj tu palec swój i oglądaj ręce moje, i daj tu rękę swoją, i włóż w bok mój, a nie bądź bez wiary, lecz wierz.

28. Odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Pan mój i Bóg mój.

29. Rzekł mu Jezus: Że mnie ujrzałeś, uwierzyłeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

30. I wiele innych cudów uczynił Jezus wobec uczniów, które nie są spisane w tej księdze;

31. Te zaś są spisane, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc mieli żywot w imieniu jego.

Mar. 16:9-16  (BW)

9. I powstawszy z martwych wczesnym rankiem, w pierwszy dzień tygodnia, ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której wypędził siedem demonów.

10. Ona poszła i oznajmiła to tym, którzy z nim przebywali, a którzy się smucili i płakali,

11. Lecz oni, gdy usłyszeli, że żyje i że się jej ukazał, nie uwierzyli,

12. A potem ukazał się w innej postaci dwom z nich, gdy szli do wsi.

13. Oni też wrócili i opowiedzieli pozostałym, ale i tym nie uwierzyli.

14. Na koniec ukazał się jedenastu uczniom, gdy siedzieli u stołu, i ganił ich niewiarę i zatwardziałość serca, że nie uwierzyli tym, którzy go widzieli zmartwychwskrzeszonego.

15. I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu.

16. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.

Mar. 9:23-24

23. A Jezus rzekł do niego: Co się tyczy tego: Jeżeli coś możesz, to: Wszystko jest możliwe dla wierzącego.

24. Zaraz zawołał ojciec chłopca: Wierzę, pomóż niedowiarstwu memu.

Jezus Chrystus Zmartwychwstał

Łuk. 24:1-53  (BW)

1. A pierwszego dnia tygodnia, wczesnym rankiem, przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały.

2. I zastały kamień odwalony od grobowca.

3. A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa.

4. Gdy były z tego powodu zakłopotane, stało się, że oto dwaj mężowie przystąpili do nich w lśniących szatach.

5. A gdy się zatrwożyły i schyliły twarze ku ziemi, oni rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

6. Nie ma go tu, ale wstał z martwych. Wspomnijcie, jak mówił wam, będąc jeszcze w Galilei,

7. Że Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i musi być ukrzyżowany, a dnia trzeciego powstać.

8. I wspomniały na jego słowa.

9. I zawróciwszy od grobowca, doniosły o tym jedenastu i wszystkim pozostałym.

10. A były to Maria Magdalena i Joanna, i Maria, matka Jakuba, i inne z nimi, które opowiedziały to apostołom.

11. Lecz słowa te wydały im się niczym baśnie, i nie dawali im wiary.

12. Piotr zaś, wstawszy, pobiegł do grobu i nachyliwszy się, ujrzał jedynie leżące prześcieradła, i odszedł do siebie, dziwiąc się temu, co się stało.

13. I oto tego samego dnia dwaj z nich szli do miasteczka zwanego Emaus, które było oddalone o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.

14. I rozmawiali z sobą o tych wszystkich wydarzeniach.

15. A gdy tak rozmawiali i nawzajem się pytali, sam Jezus, przybliżywszy się, szedł z nimi.

16. Lecz oczy ich były zasłonięte, tak że go poznać nie mogli.

17. I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, idąc, prowadzicie z sobą? I przystanęli przygnębieni.

18. A odpowiadając jeden, imieniem Kleopas, rzekł do niego: Czyś Ty jedyny pątnik w Jerozolimie, który nie wie, co się w niej w tych dniach stało?

19. Rzekł im: Co? Oni zaś odpowiedzieli mu: Z Jezusem Nazareńskim, który był mężem, prorokiem mocarnym w czynie i w słowie przed Bogiem i wszystkim ludem,

20. Jak arcykapłani i zwierzchnicy nasi wydali na niego wyrok śmierci i ukrzyżowali go.

21. A myśmy się spodziewali, że On odkupi Izraela, lecz po tym wszystkim już dziś trzeci dzień, jak się to stało.

22. Lecz i niektóre nasze niewiasty, które były wczesnym rankiem u grobu, wprawiły nas w zdumienie,

23. Bo nie znalazłszy jego ciała, przyszły mówiąc, że miały widzenie aniołów, powiadających, iż On żyje.

24. Toteż niektórzy z tych, którzy byli z nami, poszli do grobu i zastali to tak, jak mówiły niewiasty, lecz jego nie widzieli.

25. A On rzekł do nich: O głupi i gnuśnego serca, by uwierzyć we wszystko, co powiedzieli prorocy.

26. Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć, by wejść do swojej chwały?

27. I począwszy od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co o nim było napisane we wszystkich Pismach.

28. I zbliżyli się do miasteczka, do którego zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej.

29. I przymusili go, by został, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. I wstąpił, by zostać z nimi.

30. A gdy zasiadł z nimi przy stole, wziąwszy chleb, pobłogosławił i rozłamawszy, podawał im.

31. Wtedy otworzyły się ich oczy i poznali go. Lecz On znikł sprzed ich oczu.

32. I rzekli do siebie: Czyż serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił do nas w drodze i Pisma przed nami otwierał?

33. I wstawszy tejże godziny, powrócili do Jerozolimy i znaleźli zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli,

34. Mówiących; Wstał Pan prawdziwie i ukazał się Szymonowi.

35. A oni też opowiedzieli o tym, co zaszło w drodze i jak go poznali po łamaniu chleba.

36. A gdy to mówili, On sam stanął wśród nich i rzekł im: Pokój wam!

37. Wtedy zatrwożyli się i pełni lęku mniemali, że widzą ducha.

38. Lecz On rzekł im: Czemu jesteście zatrwożeni i czemu wątpliwości budzą się w waszych sercach?

39. Spójrzcie na ręce moje i nogi moje, że to Ja jestem. Dotknijcie mnie i patrzcie: Wszak duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam.

40. A gdy to powiedział, pokazał im ręce i nogi.

41. Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli z radości i dziwili się, rzekł im: Macie tu co do jedzenia?

42. A oni podali mu kawałek ryby pieczonej i plaster miodu.

43. A On wziął i jadł przy nich.

44. Potem rzekł do nich: To są moje słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że się musi spełnić wszystko, co jest napisane o mnie w zakonie Mojżesza i u proroków, i w Psalmach.

45. Wtedy otworzył im umysły, aby mogli zrozumieć Pisma.

46. I rzekł im: Jest napisane, że Chrystus miał cierpieć i trzeciego dnia zmartwychwstać

47. I że, począwszy od Jerozolimy, w imię jego ma być głoszone wszystkim narodom upamiętanie dla odpuszczenia grzechów.

48. Wy jesteście świadkami tego.

49. A oto Ja zsyłam na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż zostaniecie przyobleczeni mocą z wysokości.

50. I wywiódł ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje, błogosławił ich.

51. I stało się, gdy ich błogosławił, że rozstał się z nimi.

52. A oni wrócili do Jerozolimy z wielką radością.

53. I byli zawsze w świątyni, chwaląc Boga.

Droga ofiary Jezusa

Mat. 20:17-19

17. A Jezus, mając zamiar pójść do Jerozolimy, wziął dwunastu na osobność i w drodze rzekł do nich:

18. Oto idziemy do Jerozolimy, a Syn Człowieczy będzie wydany arcykapłanom oraz uczonym w Piśmie i skażą go na śmierć.

19. I wydadzą go poganom na pośmiewisko i na ubiczowanie i na ukrzyżowanie, a dnia trzeciego zostanie wzbudzony z martwych.

Łuk. 18:31-33

31. A wziąwszy z sobą dwunastu, rzekł do nich: Oto idziemy do Jerozolimy, i wszystko, co napisali prorocy, wypełni się nad Synem Człowieczym.

32. Wydadzą go bowiem poganom i wyśmieją, zelżą i oplwają,

33. A ubiczowawszy, zabiją go, ale dnia trzeciego zmartwychwstanie.

Łuk. 22:1-6

1. I przybliżało się święto Przaśników zwane Paschą.

2. I szukali arcykapłani i uczeni w Piśmie sposobu, jak by go zgładzić; bali się bowiem ludu.

3. W Judasza zaś, zwanego Iskariot, który należał do dwunastu, wstąpił szatan;

4. I ten odszedłszy, umówił się z arcykapłanami i dowódcami straży co do sposobu, jak im go wydać.

5. I ucieszyli się, i ułożyli się z nim, że mu dadzą pieniądze.

6. A on zgodził się i szukał sposobu, jak by go wydać z dala od ludu.

Mar. 14:43-46

43. I zaraz, gdy On jeszcze mówił, nadszedł Judasz, jeden z dwunastu, a z nim zgraja z mieczami i kijami od arcykapłanów i uczonych w Piśmie, i starszych.

44. A ten, który go wydawał, dał im znak, mówiąc: Ten, którego pocałuję, jest nim; bierzcie go i prowadźcie uważnie.

45. I zaraz podszedłszy, przystąpił do niego i rzekł: Mistrzu! I pocałował go.

46. A oni rzucili się na niego i pochwycili go.

Łuk. 22:63-65

63. A mężowie, którzy go pilnowali, naigrawali się z niego i bili go.

64. I zasłoniwszy mu twarz, pytali go, mówiąc: Prorokuj, kto jest ten, co cię uderzył?

65. I wiele innych bluźnierstw wypowiadali przeciwko niemu.

Mat. 27:1-2

1. A wczesnym rankiem wszyscy arcykapłani i starsi ludu powzięli uchwałę przeciwko Jezusowi, że trzeba go zabić.

2. Związali go więc, odprowadzili i przekazali namiestnikowi Piłatowi.

Jan. 19:1-4

1. Wówczas Piłat wziął Jezusa i kazał go ubiczować.

2. A żołnierze upletli koronę z ciernia, włożyli mu ją na głowę, przyodziali go w płaszcz purpurowy,

3. A podchodząc do niego, mówili: Witaj, królu żydowski; i wymierzali mu policzki.

4. A Piłat wyszedł znowu na zewnątrz i rzekł im: Oto wyprowadzam go do was, abyście poznali, że w nim żadnej winy nie znajduję.

Jan. 19:17-18

17. A On dźwigając krzyż swój, szedł na miejsce, zwane Trupią Czaszką, co po hebrajsku zwie się Golgota,

18. Gdzie go ukrzyżowali, a z nim innych dwóch, z jednej i z drugiej strony, a pośrodku Jezusa.

Mat. 27:39-44

39. A ci, którzy przechodzili mimo, bluźnili mu, kiwali głowami swymi,

40. I mówili: Ty, który rozwalasz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz, ratuj siebie samego, jeśli jesteś Synem Bożym, i zstąp z krzyża.

41. Podobnie i arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie i starszymi wyśmiewali się z niego i mówili:

42. Innych ratował, a siebie samego ratować nie może; jest królem izraelskim, niech teraz zstąpi z krzyża; a uwierzymy w niego.

43. Zaufał Bogu; niech On teraz go wybawi, jeśli ma w nim upodobanie, wszak powiedział: Jestem Synem Bożym.

44. Tak samo urągali mu złoczyńcy, którzy z nim razem byli ukrzyżowani.

Łuk. 23:39-43

39. Tedy jeden z zawieszonych złoczyńców urągał mu, mówiąc: Czy nie Ty jesteś Chrystusem? Ratuj siebie i nas.

40. Drugi natomiast, odezwawszy się, zgromił tamtego tymi słowy: Czy ty się Boga nie boisz, choć taki sam wyrok ciąży na tobie?

41. Na nas co prawda sprawiedliwie, gdyż słuszną ponosimy karę za to, co uczyniliśmy, Ten zaś nic złego nie uczynił.

42. I rzekł: Jezu, wspomnij na mnie, gdy wejdziesz do Królestwa swego.

43. I rzekł mu: Zaprawdę powiadam ci, dziś będziesz ze mną w raju.

Jan. 19:28-30

28. Potem Jezus, wiedząc, że się już wszystko wykonało, aby się wypełniło Pismo, powiedział: Pragnę.

29. A stało tam naczynie pełne octu; włożywszy więc na pręt hizopu gąbkę nasiąkniętą octem, podali mu do ust.

30. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Wykonało się! I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Mat. 27:51-54

51. I oto zasłona świątyni rozdarła się na dwoje, od góry do dołu, i ziemia się zatrzęsła, i skały popękały,

52. I groby się otworzyły, i wiele ciał świętych, którzy zasnęli, zostało wzbudzonych;

53. I wyszli z grobów po jego zmartwychwstaniu, i weszli do świętego miasta, i ukazali się wielu.

54. A setnik i ci, którzy z nim byli i strzegli Jezusa, ujrzawszy trzęsienie ziemi i to, co się działo, przerazili się bardzo i rzekli: Zaiste, ten był Synem Bożym.

Jan. 19:31-34

31. Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby więc ciała nie pozostawały przez sabat na krzyżu, albowiem dzień tego sabatu był uroczysty, Żydzi prosili Piłata, aby im połamano golenie i zdjęto je.

32. Przyszli więc żołnierze i połamali golenie pierwszemu i drugiemu, którzy z nim byli ukrzyżowani;

33. A gdy podeszli do Jezusa i ujrzeli, że już umarł, nie połamali goleni jego;

34. Lecz jeden z żołnierzy włócznią przebił bok jego i zaraz wyszła krew i woda.

Łaska dla Ciebie

Obietnica łaski dla ludu bożego.

Jeśli chcesz otrzymać obfite błogosławieństwo w swoim życiu oraz spełnienia oczekiwanych bożych obietnic przeznaczonych wyłącznie dla Ciebie, to bądź wierny, cierpliwy i wytrwały we wszelkich próbach i doświadczeniach.  Bądź posłuszny i przestrzegaj Słowo Boże oraz  wypełniaj wolę Bożą.

Porównaj wersety słowa w trzech przekładach Biblii.

Izaj. 30:18-26  (BW)

18. I dlatego Pan czeka, aby wam okazać łaskę, i dlatego podnosi się, aby się nad wami zlitować, gdyż Pan jest Bogiem prawa. Szczęśliwi wszyscy, którzy na niego czekają.

19. Gdyż, ludu na Syjonie, który mieszkasz w Jeruzalemie, nie będziesz zawsze płakał. Na pewno okaże ci łaskę na głos twojego wołania, gdy go tylko usłyszy, odezwie się.

20. A chociaż Pan dał wam chleb niedoli i wodę ucisku, to jednak nie będzie się już ukrywał twój nauczyciel i twoje oczy będą oglądać twojego nauczyciela.

21. A gdy będziecie chcieli iść w prawo albo w lewo, twoje uszy usłyszą słowo odzywające się do ciebie z tyłu: To jest droga, którą macie chodzić!

22. Wtedy będziesz uważał za nieczyste swoje rzeźbione bałwany pokryte srebrem i swoje lane bałwany powleczone złotem, porzucisz je jako nieczyste i powiesz do nich: Precz!

23. I On da deszcz na twój siew, którym obsiewasz rolę i chleb, plon roli będzie obfity i tłusty. W owym dniu twoje bydło będzie się paść na rozległym błoniu,

24. A woły i osły uprawiające rolę karmić się będą soloną mieszanką, którą się przewiewa łopatą i widłami.

25. A na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą potoki, strumienie wód, w dniu wielkiej rzezi, gdy padną wieże.

26. Wtedy światło księżyca będzie jak światło słońca, a światło słońca będzie siedmiokrotne, jak światło siedmiu dni, gdy Pan opatrzy skaleczenie swojego ludu i uleczy zadaną mu ranę.

Izaj. 30:18-26 (BG)

18. A dlategoć Pan czekać będzie, aby się zmiłował nad wami, i dlatego się wywyższy, aby się zlitował nad wami; albowiem Pan jest Bogie sądu; błogosławieni wszyscy, którzy nań oczekują.

19. Bo lud na Syonie i w Jeruzalemie będzie mieszkać; płakać więcej nie będziesz. Zapewne zlituje się nad tobą na głos wołania twego (Pan), a skoro usłyszy, ozwieć się.

20. A choć wam Pan da chleb utrapienia, i wodę ucisku, jednak nie odlecą więcej od ciebie nauczyciele twoi, ale oczy twoje patrzać będą na nauczycieli twoich;

21. I uszy twoje usłyszą słowo z tyłu do ciebie mówiącego: Tać jest droga, chodźcie po niej, lubbyście się w prawo albo w lewo udali.

22. Tedy zarzucicie okrycie srebrnych swoich bałwanów rytych, i odzienie złotych swoich bałwanów odlewanych; rozproszysz je jako plugastwo niewiasty przyrodzoną niemoc cierpiącej, a rzeczesz im: Precz stąd.

23. Da Bóg i deszcz na siewy twoje, któremibyś posiał ziemię, a chleb z urodzaju ziemi będzie syty i obfity; dnia onego paść się będą i bydła twoje na pastwisku szerokiem.

24. Woły także i osły sprawujące ziemię, pastwę czystą jeść będą, która opałką i łopatą wywiana bywa.

25. I będą na każdej górze wysokiej, i na każdym pagórku wyniosłym strumienie i potoki wód w dzień porażki wielkiej, gdy wieże upadną.

26. Światłość też miesiąca będzie jako światłość słoneczna; a światłość słoneczna będzie w siedmiornasób, jako światłość siedmiu dni, dnia, którego zawiąże Pan złamanie ludu swego, a ranę zbicia jego uleczy.

Iz 30:18-26 (BT)

18. Lecz Pan czeka, by wam okazać łaskę, i dlatego stoi, by się zlitować nad wami, bo Pan jest sprawiedliwym Bogiem. Szczęśliwi wszyscy, którzy w Nim ufają!

19. Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci.

20. Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, ale oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza.

21. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: To jest droga, idźcie nią!, gdybyś zboczył na prawo lub na lewo.

22. Wtedy za nieczyste uznasz srebrne obicia twych bożków i złote odzienia twych posągów. Wyrzucisz je jak brudną szmatę. Powiesz im: Precz!

23. On użyczy deszczu na twoje zboże, którym obsiejesz rolę, a chleb z urodzajów gleby będzie soczysty i pożywny. Twoja trzoda będzie się pasła w owym czasie na rozległych łąkach.

24. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została przewiana opałką i siedlaczką.

25. Przyjdzie do tego, iż po wszystkich wysokich górach i po wszystkich wzniesionych pagórkach znajdą się strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy upadną warownie.

26. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca stanie się siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni – w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach.

Słowa pociechy – 1

Słowa pokrzepienia i pociechy według Biblii Warszawskiej (BW)

Część  Pierwsza

Ps. 46:2

2. Bóg jest ucieczką i siłą naszą, Pomocą w utrapieniach najpewniejszą.

5 Moj. 33:27

27. Schronem pewnym jest Bóg wiekuisty, A tu na dole ramiona wieczne; …

Izaj. 41:10

10. Nie bój się, bom Ja z tobą, nie lękaj się, bom Ja Bogiem twoim! Wzmocnię cię, a dam ci pomoc, podeprę cię prawicą sprawiedliwości swojej.

Ps. 50:15

15. I wzywaj mnie w dniu niedoli, Wybawię cię, a ty mnie uwielbisz!

Ps. 55:23

23. Zrzuć na Pana brzemię swoje, A On cię podtrzyma! On nie dopuści, By na zawsze zachwiał się sprawiedliwy.

Ps. 27:5

5. Bo skryje mię w dzień niedoli w szałasie swoim, Schowa mnie w ukryciu namiotu swego, Postawi mnie wysoko na skale.

Izaj. 51:12

12. Ja, Ja jestem tym, który was pociesza. Kim jesteś ty, że się boisz człowieka śmiertelnego, syna człowieczego, który ginie jak trawa?

Izaj. 66:13

13. Jak matka pociesza syna, tak Ja będę was pocieszał, i w Jeruzalemie doznacie pociechy.

Jan. 14:18

18. Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.

Rzym. 5:8

8. Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.

Jer. 31:3

3. Z daleka ukazał mu się Pan: Miłością wieczną umiłowałem cię, dlatego tak długo okazywałem ci łaskę.

1 Jan. 5:11

11. A takie jest to świadectwo, że żywot wieczny dał nam Bóg, a żywot ten jest w Synu jego.

Ps. 103:8

8. Miłosierny i łaskawy jest Pan, Cierpliwy i pełen dobroci.

Oz. 14:4

4. Uleczę ich odstępstwo, dobrowolnie okażę im miłość, gdyż odwrócił się od nich mój gniew.

Ps. 86:5

5. Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i przebaczasz, I jesteś wielce łaskawy dla wszystkich, którzy cię wzywają.

Filip. 4:19

19. A Bóg mój zaspokoi wszelką potrzebę waszą według bogactwa swego w chwale, w Chrystusie Jezusie.

Rzym. 8:32

32. On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale go za nas wszystkich wydał, jakżeby nie miał z nim darować nam wszystkiego?

Ps. 37:5

5. Powierz Panu drogę swoją, Zaufaj mu, a On wszystko dobrze uczyni.

Jak. 5:11

11. Oto za błogosławionych uważamy tych, którzy wytrwali. Słyszeliście o wytrwałości Joba i oglądaliście zakończenie, które zgotował Pan, bo wielce litościwy i miłosierny jest Pan.

Izaj. 30:19

19. Gdyż, ludu na Syjonie, który mieszkasz w Jeruzalemie, nie będziesz zawsze płakał. Na pewno okaże ci łaskę na głos twojego wołania, gdy go tylko usłyszy, odezwie się.

Ps. 145:18

18. Bliski jest Pan wszystkim, którzy go wzywają, Wszystkim, którzy, go wzywają szczerze.

Przygotuj się …

Zapraszam do korzystania stron internetowych na budowę swojego stanu duchowego na tematy nurtujące o wszystkich aspektach życiowych.

Znajdziesz odpowiedzi na swoje problemy, bóle, łzy, radości i smutki oraz dowiedz się co czeka w najbliższej przyszłości abyś przygotował się na te chwile.

Póki Pan Bóg daje jeszcze szanse łaski to skorzystaj.  Później może być za późno.

Kliknij w link i otworzy się blog z aktualną informacją na bieżący stan naszego życia.

http://davidwilkersoninpolish.blogspot.com/

Kliknij w link i pokaże się  lista kazań archiwalnych do przeczytania. Wybierz interesujący temat

http://www.tscpulpitseries.org/polish.html

Życzę Błogosławieństwa Bożego

Serdecznie Zapraszam

Wartość mądrości

Przyp. 3:1-35  (BW)

1. Synu mój! Nie zapominaj mojej nauki, a twoje serce niech przestrzega moich przykazań,

2. Bo one przedłużą ci dni i lata życia oraz zapewnią ci pokój.

3. Niech cię nie opuszcza łaska i prawda, zawiąż je sobie na szyi, wypisz je na tablicy swojego serca!

4. Wtedy znajdziesz życzliwość i uznanie w oczach Boga i ludzi.

5. Zaufaj Panu z całego swojego serca i nie polegaj na własnym rozumie!

6. Pamiętaj o nim na wszystkich swoich drogach, a On prostować będzie twoje ścieżki!

7. Nie uważaj się sam za mądrego, bój się Pana i unikaj złego!

8. To wyjdzie na zdrowie twojemu ciału i odświeży twoje kości.

9. Czcij Pana darami ze swojego mienia i z pierwocin wszystkich swoich plonów!

10. I będą twoje stodoły wypełnione ponad miarę, a twoje prasy opływać będą w moszcz.

11. Synu mój, nie pogardzaj pouczeniem Pana i nie oburzaj się na jego ostrzeżenie!

12. Kogo bowiem Pan miłuje, tego smaga, jak ojciec swojego ukochanego syna.

13. Błogosławiony człowiek, który znalazł mądrość; mąż, który nabrał rozumu;

14. Gdyż nabyć ją jest lepiej niż nabyć srebro i zdobyć ją znaczy więcej niż złoto.

15. Jest cenniejsza niż perły, a żadne klejnoty nie dorównają jej wartości.

16. W jej prawicy jest długie życie, w jej lewicy bogactwo i chwała.

17. Jej drogi są drogami rozkoszy, a wszystkie jej ścieżki wiodą do pokoju.

18. Jest drzewem życia dla tych, którzy się jej uchwycili, a ci, którzy się jej trzymają, są uważani za szczęśliwych.

19. Pan mądrością ugruntował ziemię i rozumem stworzył niebiosa.

20. Dzięki jego wiedzy wytrysnęły wody z otchłani, a z obłoków rosa spada kroplami.

21. Synu mój! Zachowuj przezorność i roztropność i nie spuść ich z oczu,

22. A będą one życiem twojej duszy i ozdobą twojej szyi.

23. Wtedy bezpiecznie chodzić będziesz swoją drogą, a twoja noga nie potknie się.

24. Gdy się położysz do snu, nie będziesz się bał, a gdy zaśniesz, będziesz miał miły sen.

25. Nie lękaj się strachu znienacka ani nieszczęścia, gdy spada na bezbożnych,

26. Gdyż Pan będzie twoją ufnością, a twojej nogi strzec będzie od sideł.

27. Nie wzbraniaj się czynić dobrze potrzebującemu, jeżeli to leży w twojej mocy.

28. Nie mów do swego bliźniego: Idź i przyjdź znowu, dam ci to jutro – jeżeli możesz to teraz uczynić.

29. Nie knuj złego przeciwko swemu bliźniemu, gdy ci ufa mieszkając z tobą!

30. Nie spieraj się z nikim bez powodu, gdy ci nic złego nie wyrządził!

31. Nie zazdrość człowiekowi gwałtownemu i nie obieraj żadnej jego drogi,

32. Gdyż przewrotny jest obrzydliwością dla Pana; lecz szczerzy są jego przyjaciółmi.

33. Klątwa Pana spoczywa na domu bezbożnego, lecz błogosławi On mieszkaniu sprawiedliwych.

34. Z szyderców szydzi, lecz pokornym okazuje łaskę.

35. Mądrzy dziedziczą chwałę, lecz głupcy są okryci hańbą.

Pójdż za mną

Jan. 21:19-22  (BW)

19. A to powiedział, dając znać, jaką śmiercią uwielbi Boga. I powiedziawszy to, rzekł do niego: Pójdź za mną.

20. A Piotr, obróciwszy się, ujrzał idącego za sobą ucznia, którego miłował Jezus, a który przy wieczerzy wsparł się o pierś Jezusa i zapytał: Panie, któż jest ten, co cię wyda?

21. A Piotr widząc go, rzekł do Jezusa: Panie, a co z tym?

22. Rzecze mu Jezus: A gdybym zechciał, aby ten pozostał, aż przyjdę, co ci do tego? Ty chodź za mną!

Łuk. 9:57-62  (BW)

57. Gdy tedy szli drogą, rzekł ktoś do niego: Pójdę za tobą, dokądkolwiek pójdziesz.

58. A Jezus rzekł do niego: Lisy mają jamy, a ptaki niebieskie gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma, gdzie by głowę skłonił.

59. Do drugiego zaś rzekł: Pójdź za mną! A ten rzekł: Pozwól mi najpierw odejść i pogrzebać ojca mego.

60. Odrzekł mu: Niech umarli grzebią umarłych swoich, lecz ty idź i głoś Królestwo Boże.

61. Powiedział też inny: Pójdę za tobą, Panie, pierwej jednak pozwól mi pożegnać się z tymi, którzy są w domu moim.

62. A Jezus rzekł do niego: Żaden, który przyłoży rękę do pługa i ogląda się wstecz, nie nadaje się do Królestwa Bożego

Jan. 6:65-69  (BW)

65. I mówił: Dlatego powiedziałem wam, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od Ojca.

66. Od tej chwili wielu uczniów jego zawróciło i już z nim nie chodziło.

67. Wtedy Jezus rzekł do dwunastu: Czy i wy chcecie odejść?

68. Odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie! Do kogo pójdziemy? Ty masz słowa żywota wiecznego.

69. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego

Być zbawionym

Dz.Ap. 16:30-34  (BW)

30. I wyprowadziwszy ich na zewnątrz, rzekł: Panowie, co mam czynić, abym był zbawiony?

31. A oni rzekli: Uwierz w Pana Jezusa, a będziesz zbawiony, ty i twój dom.

32. I głosili Słowo Pańskie jemu i wszystkim, którzy byli w jego domu.

33. Tejże godziny w nocy zabrał ich ze sobą, obmył ich rany, i zaraz został ochrzczony on i wszyscy jego domownicy.

34. I wprowadził ich do swego domu, zastawił stół i weselił się wraz z całym swoim domem, że uwierzył w Boga.

Jan. 3:14-18  (BW)

14. I jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy.

15. Aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

16. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

17. Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony.

18. Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego.

Mar. 16:15-16   (BW)

15. I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu.

16. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.

Dz.Ap. 13:37-39  (BW)

37. Lecz Ten, którego Bóg wzbudził, nie oglądał skażenia.

38. Niechże więc będzie wam wiadome, mężowie bracia, że przez tego zwiastowane wam bywa odpuszczenie grzechów

39. I że w nim każdy, kto wierzy, bywa usprawiedliwiony w tym wszystkim, w czym nie mogliście być usprawiedliwieni przez zakon Mojżesza.

Rzym. 5:1-2  (BW)

1. Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa,

2. Dzięki któremu też mamy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której stoimy, i chlubimy się nadzieją chwały Bożej.

Rzym. 10:9-11  (BW)

9. Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz.

10. Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.

11. Powiada bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony.

Tajemnica

1 Tes. 4:13-18  (BW)

13. A nie chcemy, bracia, abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie mają nadziei.

14. Albowiem jak wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, tak też wierzymy, że Bóg przez Jezusa przywiedzie z nim tych, którzy zasnęli.

15. A to wam mówimy na podstawie Słowa Pana, że my, którzy pozostaniemy przy życiu aż do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli.

16. Gdyż sam Pan na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba; wtedy najpierw powstaną ci, którzy umarli w Chrystusie,

17. Potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nimi porwani będziemy w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana; i tak zawsze będziemy z Panem.

18. Przeto pocieszajcie się nawzajem tymi słowy.

1 Kor. 15:51-54  (BW)

51. Oto tajemnicę wam objawiam: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni

52. W jednej chwili, w oka mgnieniu, na odgłos trąby ostatecznej; bo trąba zabrzmi i umarli wzbudzeni zostaną jako nie skażeni, a my zostaniemy przemienieni.

53. Albowiem to, co skażone, musi przyoblec się w to, co nieskażone, a to, co śmiertelne, musi przyoblec się w nieśmiertelność.

54. A gdy to, co skażone, przyoblecze się w to, co nieskażone, i to, co śmiertelne, przyoblecze się w nieśmiertelność, wtedy wypełni się słowo napisane: Pochłonięta jest śmierć w zwycięstwie!

Wzór pokory

Zobacz, jak Pan Jezus Chrystus  pokazał swoją pokorę wobec Boga Ojca i dał nam wszystkim przykład do naśladowania Jego Oblicza Światłości.

Porównaj w trzech przekładach Biblii.

Filip. 2:5-13  (BW)

5. Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie,

6. Który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu,

7. Lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem,

8. Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej.

9. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię,

10. Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią

11. I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca.

12. Przeto, umiłowani moi, jak zawsze, nie tylko w mojej obecności, ale jeszcze bardziej pod moją nieobecność byliście posłuszni; z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie.

13. Albowiem Bóg to według upodobania sprawia w was i chcenie i wykonanie.

Filip. 2:5-13  (BG)

5. Tego tedy bądźcie o sobie rozumienia, które było i w Chrystusie Jezusie.

6. Który, będąc w kształcie Bożym, nie poczytał sobie tego za drapiestwo równym być Bogu,

7. Ale wyniszczył samego siebie, przyjąwszy kształt niewolnika, stawszy się podobny ludziom;

8. I postawą znaleziony jako człowiek, sam się poniżył, będąc posłusznym aż do śmierci, a to śmierci krzyżowej.

9. Dlatego też Bóg nader go wywyższył i darował mu imię, które jest nad wszystkie imię;

10. Aby w imieniu Jezusowem wszelkie się kolano skłaniało, tych, którzy są na niebiesiech i tych, którzy są na ziemi, i tych, którzy są pod ziemią.

11. A wszelki język aby wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.

12. Przetoż, moi mili! jakoście zawsze posłuszni byli, nie tylko w przytomności mojej, ale teraz daleko więcej w niebytności mojej, z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie.

13. Albowiem Bóg jest, który sprawuje w was chcenie i skuteczne wykonanie według upodobania swego.

Flp 2:5-13 (BT)

5. To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie.

6. On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem,

7. lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka,

8. uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej.

9. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię,

10. aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych.

11. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest PANEM – ku chwale Boga Ojca.

12. A przeto, umiłowani moi, skoro zawsze byliście posłuszni, zabiegajcie o własne zbawienie z bojaźnią i drżeniem nie tylko w mojej obecności, lecz jeszcze bardziej teraz, gdy mnie nie ma.

13. Albowiem to Bóg jest w was sprawcą i chcenia, i działania zgodnie z [Jego] wolą.

Transmisja na żywo

Bezpośrednia transmisja na żywo

Stacja  chrześcijańska wielojęzyczna  wordofgod.gr ma za cel przekazanie Słowa Bożego, dokładnie tak jak to jest zapisane w starych oryginalnych tekstach greckich i głosi wyłącznie prawdę zaakceptowaną przez apostołów Pierwszego Apostolskiego Kościoła Chrześcijańskiego

Zapraszamy do obejrzenia i odsłuchania bieżącej transmisji,  archiwalnych nagrań oraz  kazań  objawionych prawdą Słowa Bożego.

W oknie video przez całą dobę są transmitowane według  ustalonego programu  bezpośrednia transmisja z Aten.

Dowiedz się o prawdziwej nauce, o prawdziwej wiary, o zbawienie swojej duszy,  o posłuszeństwo woli bożej, o radości wiecznej , o przebaczenie grzechów,  o uzdrowieniu,  o uwolnieniu, o rozwiązywania różnych problemów i wiele wiele innych interesujących tematów.

Szczegóły znajdziesz na głównej  stronie

http://www.WordofGod.gr

Poniżej są bezpośrednie linki do transmisji na bieżąco na żywo. Otworzy się aktywny ekran Video. Kliknij dwa razy na ekran  i powiększy się obraz Video na cały ekran monitora.

Wybierz odpowiednie łącze internetowe.

BEZPOŚREDNI DOSTĘP NA PROGRAM TELEWIZJI CHRZEŚCIJAŃSKIEJ Stream: 58kbps

BEZPOŚREDNI DOSTĘP NA PROGRAM TELEWIZJI CHRZEŚCIJAŃSKIEJ Stream: 94kbps

BEZPOŚREDNI DOSTĘP NA PROGRAM TELEWIZJI CHRZEŚCIJAŃSKIEJ Stream: 150kbps

Częste  są aktualizacje nowymi materiałami między innymi które w skład programu telewizyjnego  wchodzą:

• Audycje telewizyjne,
• Nagrania z transmisji z archiwum
• Bieżące kazania z transmisji,
• Świadectwa wiary,
• Przekazy braci,
• Pieśni chrześcijańskie,
• Programy chrześcijańskie
• Filmy dokumentalne,
• Prezentacje i inne filmiki.

Serdecznie  Zapraszamy

Redakcja  Wordofgod.gr

Dziękczynienie

2 Kor. 2:14-17  (BW)

14. Lecz Bogu niech będą dzięki, który nam zawsze daje zwycięstwo w Chrystusie i sprawia, że przez nas rozchodzi się wonność poznania Bożego po całej ziemi;

15. Zaiste, myśmy wonnością Chrystusową dla Boga wśród tych, którzy są zbawieni i tych, którzy są potępieni;

16. Dla jednych jest to woń śmierci ku śmierci, dla drugich woń życia ku życiu. A do tego któż jest zdatny?

17. Bo my nie jesteśmy handlarzami Słowa Bożego, jak wielu innych, lecz mówimy w Chrystusie przed obliczem Boga jako ludzie szczerzy, jako ludzie mówiący z Boga.

2 Kor. 2:14-17 (BG)

14. Lecz chwała Bogu, który nam zawsze zwycięstwo daje w Chrystusie i wonność znajomości swojej objawia przez nas na każdem miejscu.

15. Bośmy dobrą wonnością Chrystusową Bogu w tych, którzy zbawieni bywają i w tych, którzy giną;

16. Tymci wonnością śmierci na śmierć, ale onym wonnością żywota ku żywotowi; lecz do tego, któż jest sposobny?

17. Bo nie jesteśmy jako wiele ich, którzy fałszują słowo Boże; ale jako z szczerości, ale jako z Boga, przed oblicznością  Bożą o Chrystusie mówimy.

2 Kor 2:14-17  (BT)

14. Lecz Bogu niech będą dzięki za to, że pozwala nam zawsze zwyciężać w Chrystusie i roznosić po wszystkich miejscach woń Jego poznania.

15. Jesteśmy bowiem miłą Bogu wonnością Chrystusa zarówno dla tych, którzy dostępują zbawienia, jak i dla tych, którzy idą na zatracenie;

16. dla jednych jest to zapach śmiercionośny – na śmierć, dla drugich zapach ożywiający – na życie. A któż temu sprosta?

17. Nie jesteśmy bowiem jak wielu, którzy kupczą słowem Bożym, lecz ze szczerości, jak od Boga mówimy w Chrystusie przed Bogiem.

Godni domownicy Pańscy

Jeśli chcesz dostąpisz miejsca na górze świętej Pana to zastosuj w praktyce poniższe słowa. Porównaj w trzech przekladach Bibli.

Ps. 15:1-5 (BW)

1. Psalm Dawidowy. Panie! Kto przebywać będzie w namiocie twoim? Kto zamieszka na twej górze świętej?
2. Ten, kto żyje nienagannie I pełni to, co prawe, I mówi prawdę w sercu swoim.
3. Nie obmawia językiem swoim, Nie czyni zła bliźniemu swemu Ani nie znieważa sąsiada swego.
4. Sam czuje się wzgardzony i niegodny, A czci tych, którzy boją się Pana. Choćby złożył przysięgę na własną szkodę, nie zmieni jej.
5. Pieniędzy swych nie pożycza na lichwę I nie daje się przekupić przeciw niewinnemu. Kto tak czyni, nie zachwieje się nigdy.

Ps. 15:1-5 (BG)
1. Pieśń Dawidowa. Panie! któż będzie przebywał w przybytku twoim? Któż będzie mieszkał na świętej górze twojej?
2. Ten, który chodzi w niewinności, i czyni sprawiedliwość, a mówi prawdę w sercu swojem;
3. Który nie obmawia językiem swoim, nic złego nie czyni bliźniemu swemu, ani zelżywości kładzie na bliźniego swego.
4. Przed którego oczyma wzgardzony jest niezbożnik, ale tych, którzy się boją Pana, ma w uczciwości; który, choć przysięże z szkodą swoją, nie odmienia;
5. Który pieniędzy swych nie daje na lichwę, i darów przeciwko niewinnym nie przyjmuje. Kto to czyni, nie zachwieje się na wieki.

Ps 15:1-5 (BT)
1. Psalm. Dawidowy. Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie, kto zamieszka na Twojej świętej górze?
2. Ten, który postępuje bez skazy, działa sprawiedliwie, a mówi prawdę w swoim sercu
3. i nie rzuca oszczerstw swym językiem; ten, który nie czyni bliźniemu nic złego i nie ubliża swemu sąsiadowi;
4. kto złoczyńcę uważa za godnego wzgardy, a szanuje tego, kto się boi Pana; ten, kto dotrzyma, choć przysiągł ze swoim uszczerbkiem;
5. ten, kto nie daje swoich pieniędzy na lichwę i nie da się przekupić przeciw niewinnemu. Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.

Życzenie Noworoczne 2009

Z okazji Nowego Roku 2009

Najserdeczniej Życzę wszystkich zaglądających na ten blog obfitych  Łask Błogosławieństw Bożych w Jezusie Chrystusie naszym Panu i Zbawicielowi.

Aby Światłość Boża oświeciła  każde serce i napełniła mocą Ducha Świętego  w miłości i pokoju w każdej duszy.

Aby każdy doznał całkowitego uwolnienia i uzdrowienia ze wszystkich naszych chorób i niemocy.

Aby Pan Bóg spełnił nasze  pragnienie Życzeń i Marzeń każdego serca oraz aby powołał wszystkich nas na drogę zbawienia i radości wiecznej.

Z Całego Serca  w Najgoręcej  Miłości Niech Pan Bóg we wszystkim Błogosławi.

Wierna szansa

Ps. 34:9  (BW)

9. Skosztujcie i zobaczcie, że dobry jest Pan: Błogosławiony człowiek, który u niego szuka schronienia!

Ps 34:9 (BT)

9. Skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan, szczęśliwy człowiek, który się do Niego ucieka.

Ps. 34:9  (BG)

9. Skosztujcież, a obaczcie, jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa.

Łuk. 24:49-50  (BW)

49. A oto Ja zsyłam na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż zostaniecie przyobleczeni mocą z wysokości.

50. I wywiódł ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje, błogosławił ich.

Wolność

Jan. 8:32-36  (BW)

32. I poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi.

33. Odpowiedzieli mu: Jesteśmy potomstwem Abrahama i nigdy nie byliśmy u nikogo w niewoli. Jakże możesz mówić: Wyswobodzeni będziecie?

34. Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, każdy, kto grzeszy, jest niewolnikiem grzechu.

35. A niewolnik nie pozostaje w domu na zawsze, lecz syn pozostaje na zawsze.

36. Jeśli więc Syn was wyswobodzi, prawdziwie wolnymi będziecie.

Rzym. 6:20-23

20. Gdy bowiem byliście sługami grzechu, byliście dalecy od sprawiedliwości.

21. Jakiż więc mieliście wtedy pożytek? Taki, którego się teraz wstydzicie, a końcem tego jest śmierć.

22. Teraz zaś, wyzwoleni od grzechu, a oddani w służbę Bogu, macie pożytek w poświęceniu, a za cel żywot wieczny.

23. Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

1 Kor. 7:20-24

20. Niech każdy pozostanie w tym stanie, w jakim został powołany.

21. Zostałeś powołany, będąc niewolnikiem? Nie trap się tym; ale jeśli możesz stać się wolnym, raczej korzystaj z tego.

22. Kto bowiem jako niewolnik został powołany w Panu, ten jest wyzwoleńcem Pana; podobnie – kto jako wolny został powołany, jest niewolnikiem Chrystusa.

23. Drogoście kupieni; nie stawajcie się niewolnikami ludzi.

24. Bracia, niech każdy pozostanie przed Bogiem w tym stanie, w jakim został powołany.

1 Kor. 10:29

29. Mówię zaś nie o twoim sumieniu, lecz o sumieniu bliźniego; bo dlaczegóż by moja wolność miała być sądzona przez cudze sumienie?

2 Kor. 3:17

17. A Pan jest Duchem; gdzie zaś Duch Pański, tam wolność.

Gal. 5:1

1. Chrystus wyzwolił nas, abyśmy w tej wolności żyli. Stójcie więc niezachwianie i nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli.

Gal. 5:13

13. Bo wy do wolności powołani zostaliście, bracia; tylko pod pozorem tej wolności nie pobłażajcie ciału, ale służcie jedni drugim w miłości.

Gal. 5:22-25

22. Owocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność,

23. Łagodność, wstrzemięźliwość. Przeciwko takim nie ma zakonu.

24. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje wraz z namiętnościami i żądzami.

25. Jeśli według Ducha żyjemy, według Ducha też postępujemy.

Jak. 1:25

25. Ale kto wejrzał w doskonały zakon wolności i trwa w nim, nie jest słuchaczem, który zapomina, lecz wykonawcą; ten będzie błogosławiony w swoim działaniu.

1 Kor. 6:12

12. Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne. Wszystko mi wolno, lecz ja nie dam się niczym zniewolić.