Moc i znaczenie wiary

Hebr. 11:1-38

1. A wiara jest pewnością tego, czego się spodziewamy, przeświadczeniem o tym, czego nie widzimy.

2. Wszak jej zawdzięczają przodkowie chlubne świadectwo.

3. Przez wiarę poznajemy, że światy zostały ukształtowane słowem Boga, tak iż to, co widzialne, nie powstało ze świata zjawisk.

4. Przez wiarę złożył Abel Bogu wartościowszą ofiarę niż Kain, dzięki czemu otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, gdy Bóg przyznał się do jego darów, i przez nią jeszcze po śmierci przemawia.

5. Przez wiarę zabrany został Henoch, aby nie oglądał śmierci i nie znaleziono go, gdyż zabrał go Bóg. Zanim jednak został zabrany, otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu.

6. Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu; kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy go szukają.

7. Przez wiarę zbudował Noe, ostrzeżony cudownie o tym, czego jeszcze nie można było widzieć, pełen bojaźni, arkę dla ocalenia rodziny swojej; przez nią wydał wyrok na świat i odziedziczył usprawiedliwienie, które jest z wiary.

8. Przez wiarę usłuchał Abraham, gdy został powołany, aby pójść na miejsce, które miał wziąć w dziedzictwo, i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.

9. Przez wiarę osiedlił się jako cudzoziemiec w ziemi obiecanej na obczyźnie, zamieszkawszy pod namiotami z Izaakiem i Jakubem, współdziedzicami tejże obietnicy.

10. Oczekiwał bowiem miasta mającego mocne fundamenty, którego budowniczym i twórcą jest Bóg.

11. Przez wiarę również sama Sara otrzymała moc poczęcia i to mimo podeszłego wieku, ponieważ uważała za godnego zaufania tego, który dał obietnicę,

12. Przeto też z jednego człowieka, i to nieomal obumarłego, zrodziło się potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak piasek na brzegu morskim, którego zliczyć nie można.

13. Wszyscy oni poumierali w wierze, nie otrzymawszy tego, co głosiły obietnice, lecz ujrzeli i powitali je z dala; wyznali też, że są gośćmi i pielgrzymami na ziemi.

14. Bo ci, którzy tak mówią, okazują, że ojczyzny szukają.

15. I gdyby mieli na myśli tę, z której wyszli, byliby mieli sposobność, aby do niej powrócić;

16. Lecz oni zdążają do lepszej, to jest do niebieskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywany ich Bogiem, gdyż przygotował dla nich miasto.

17. Przez wiarę Abraham poniósł na ofiarę Izaaka, gdy był wystawiony na próbę, i ofiarował jednorodzonego, on, który otrzymał obietnicę,

18. Do którego powiedziano: Od Izaaka nazwane będzie potomstwo twoje.

19. Sądził, że Bóg ma moc wskrzeszać nawet umarłych; toteż jakby z umarłych, mówiąc obrazowo, otrzymał go z powrotem.

20. Przez wiarę Izaak udzielił Jakubowi i Ezawowi błogosławieństwa, zapewniającego przyszłość.

21. Przez wiarę pobłogosławił umierający Jakub każdego z synów Józefa i skłonił się nabożnie, wsparty o wierzch swojej laski.

22. Przez wiarę wspomniał umierający Józef o wyjściu Izraelitów i dał polecenie dotyczące swoich kości.

23. Przez wiarę był Mojżesz po narodzeniu ukrywany przez rodziców swoich w ciągu trzech miesięcy, ponieważ widzieli, iż dziecię było śliczne, i nie ulękli się rozkazu królewskiego,

24. Przez wiarę Mojżesz, kiedy dorósł, nie zgodził się, by go zwano synem córki faraona,

25. I wolał raczej znosić uciski wespół z ludem Bożym, aniżeli zażywać przemijającej rozkoszy grzechu,

26. Uznawszy hańbę Chrystusową za większe bogactwo niż skarby Egiptu; skierował bowiem oczy na zapłatę.

27. Przez wiarę opuścił Egipt, nie uląkłszy się gniewu królewskiego; trzymał się bowiem tego, który jest niewidzialny, jak gdyby go widział.

28. Przez wiarę obchodził Paschę i dokonał pokropienia krwią, aby ten, który zabijał pierworodne, nie dotknął się ich.

29. Przez wiarę przeszli przez Morze Czerwone jak po suchej ziemi, gdy zaś Egipcjanie podjęli tę próbę, potonęli.

30. Przez wiarę runęły mury Jerycha, okrążone przez siedem dni.

31. Przez wiarę nie zginęła nierządnica Rahab wraz z nieposłusznymi, bo przyjęła przyjaźnie wywiadowców.

32. I cóż powiem jeszcze? Zabrakłoby mi przecież czasu, gdybym miał opowiadać o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem, Dawidzie i Samuelu, i o prorokach,

33. Którzy przez wiarę podbili królestwa, zaprowadzili sprawiedliwość, otrzymali obietnice, zamknęli paszcze lwom,

34. Zgasili moc ognia, uniknęli ostrza miecza, podźwignęli się z niemocy, stali się mężni na wojnie, zmusili do ucieczki obce wojska.

35. Kobiety otrzymały z powrotem swoich zmarłych przez wskrzeszenie; inni zaś zostali zamęczeni na śmierć, nie przyjąwszy uwolnienia, aby dostąpić lepszego zmartwychwstania.

36. Drudzy zaś doznali szyderstw i biczowania, a nadto więzów i więzienia;

37. Byli kamienowani, paleni, przerzynani piłą, zabijani mieczem, błąkali się w owczych i kozich skórach, wyzuci ze wszystkiego, uciskani, poniewierani;

38. Ci, których świat nie był godny, tułali się po pustyniach i górach, po jaskiniach i rozpadlinach ziemi.

Musicie się na nowo narodzić.

Jan. 3:1-36   (BW)

1. A był człowiek z faryzeuszów imieniem Nikodem, dostojnik żydowski.

2. Ten przyszedł do Jezusa w nocy i rzekł mu: Mistrzu! Wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel; nikt bowiem takich cudów czynić by nie mógł, jakie Ty czynisz, jeśliby Bóg z nim nie był.

3. Odpowiadając Jezus, rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego.

Łuk. 17:21

21. Ani nie będą mówić: Oto tutaj jest, albo: Tam; oto bowiem Królestwo Boże jest pośród was.

1 Piotr. 1:23

23. Jako odrodzeni nie z nasienia skazitelnego, ale nieskazitelnego, przez Słowo Boże, które żyje i trwa.

Jan. 1:13

13. Którzy narodzili się nie z krwi ani z cielesnej woli, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga.

Jak. 1:18

18. Gdy zechciał, zrodził nas przez Słowo prawdy, abyśmy byli niejako pierwszym zarodkiem jego stworzeń.

Efez. 2:10

10. Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili.

Tyt. 3:5

5. Zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego

4. Rzekł mu Nikodem: Jakże się może człowiek narodzić, gdy jest stary? Czyż może powtórnie wejść do łona matki swojej i urodzić się?

Mat. 18:3

3. I rzekł: Zaprawdę powiadam wam, jeśli się nie nawrócicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebios.

5. Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego.

Dz.Ap. 2:38

38. A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.

1 Piotr. 3:21

21. Ona jest obrazem chrztu, który teraz i was zbawia, a jest nie pozbyciem się cielesnego brudu, lecz prośbą do Boga o dobre sumienie przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa,

Efez. 5:26

26. Aby go uświęcić, oczyściwszy go kąpielą wodną przez Słowo,

Tyt. 3:5-6

5. Zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego,

6. Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego.

6. Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest.

Jan. 6:63

63. Duch ożywia. Ciało nic nie pomaga. Słowa, które powiedziałem do was, są duchem i żywotem,

Rzym. 8:5

5. Bo ci, którzy żyją według ciała, myślą o tym, co cielesne; ci zaś, którzy żyją według Ducha, o tym, co duchowe,

7. Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.

8. Wiatr wieje, dokąd chce, i szum jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha.

Jan. 8:38

38. Mówię to, co widziałem u Ojca, a wy także czynicie, co słyszeliście u ojca waszego.

Kazn. 11:5

5. Jak nie wiesz, dokąd wiatr wieje, jak kształtują się kości w łonie brzemiennej, tak nie znasz dzieła Boga, który wszystko czyni.

9. Odpowiedział Nikodem i rzekł do niego: Jakże to się stać może?

10. Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jesteś nauczycielem w Izraelu, a tego nie wiesz?

5 Moj. 30:6

6. I obrzeże Pan, Bóg twój, twoje serce i serce twego potomstwa, abyś miłował Pana, Boga twego, z całego serca twego i z całej duszy twojej, abyś żył.

Ps. 51:12

12. Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, A ducha prawego odnów we mnie!

Ezech. 11:19

19. Wtedy Ja dam im nowe serce i nowego ducha włożę do ich wnętrza; usunę z ich ciała serce kamienne i dam im serce mięsiste,

11. Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, co wiemy, to mówimy, i co widzieliśmy, o tym świadczymy, ale świadectwa naszego nie przyjmujecie.

Jan. 1:18

18. Boga nikt nigdy nie widział, lecz jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, objawił go.

Jan. 7:16

16. Na to odpowiedział im Jezus, mówiąc: Nauka moja nie jest moją, lecz tego, który mnie posłał.

Jan. 8:26

26. Wiele mógłbym o was mówić i sądzić, lecz Ten, który mnie posłał, jest wiarogodny, a Ja to, co usłyszałem od niego, mówię do świata.

Jan. 8:28

28. Wtedy rzekł Jezus: Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja jestem i że nic nie czynię sam z siebie, lecz tak mówię, jak mnie mój Ojciec nauczył.

Jan. 8:38

38. Mówię to, co widziałem u Ojca, a wy także czynicie, co słyszeliście u ojca waszego.

12. Jeśli nie wierzycie, gdy wam mówiłem o ziemskich sprawach, jakże uwierzycie, gdy wam będę mówił o niebieskich?

1 Tym. 3:16

16. Bo bezsprzecznie wielka jest tajemnica pobożności: Ten, który objawił się w ciele, Został usprawiedliwiony w duchu, Ukazał się aniołom, Był zwiastowany między poganami, Uwierzono w niego na świecie, Wzięty został w górę do chwały.

Hebr. 5:11-12

11. O tym mamy wiele do powiedzenia, lecz trudno wam to wyłożyć, skoro staliście się ociężałymi w słuchaniu.

12. Biorąc pod uwagę czas, powinniście być nauczycielami, tymczasem znowu potrzebujecie kogoś, kto by was nauczał pierwszych zasad nauki Bożej; staliście się takimi, iż wam potrzeba mleka, a nie pokarmu stałego.

13. A nikt nie wstąpił do nieba, tylko Ten, który zstąpił z nieba, Syn Człowieczy.

Jan. 1:51

51. Powiedział też do niego: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego.

Jan. 6:62

62. Cóż dopiero, gdy ujrzycie Syna Człowieczego, wstępującego tam, gdzie był pierwej?

Przyp. 30:4

4. Kto wstąpił na niebiosa i zstąpił? Kto zebrał wiatr w swoje dłonie? Kto owinął wody płaszczem? Kto stworzył wszystkie krańce ziemi? Jakie jest jego imię? I jakie jest imię jego syna? Czy wiesz?

Efez. 4:9-10

9. A to, że wstąpił, cóż innego oznacza, aniżeli to, ze wpierw zstąpił do podziemi?

10. Ten, który zstąpił, to ten sam, co i wstąpił wysoko ponad wszystkie niebiosa, aby napełnić wszystko.

14. I jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy.

Jan. 12:32-33

32. A gdy Ja będę wywyższony ponad ziemię, wszystkich do siebie pociągnę.

33. A to powiedział, by zaznaczyć, jaką śmiercią umrze.

Rzym. 8:3

3. Albowiem czego zakon nie mógł dokonać, w czym był słaby z powodu ciała, tego dokonał Bóg: przez zesłanie Syna swego w postaci grzesznego ciała, ofiarując je za grzech, potępił grzech w ciele,

4 Moj. 21:8-9

8. I rzekł Pan do Mojżesza: Zrób sobie węża i osadź go na drzewcu. I stanie się, że każdy ukąszony, który spojrzy na niego, będzie żył.

9. I zrobił Mojżesz miedzianego węża, i osadził go na drzewcu. A jeśli wąż ukąsił człowieka, a ten spojrzał na miedzianego węża, pozostawał przy życiu.

15. Aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Mar. 16:16

16. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.

Jan. 3:36

36. Kto wierzy w Syna, ma żywot wieczny, kto zaś nie słucha Syna, nie ujrzy żywota, lecz gniew Boży ciąży na nim.

Jan. 5:24

24. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, kto słucha słowa mego i wierzy temu, który mnie posłał, ma żywot wieczny i nie stanie przed sądem, lecz przeszedł z śmierci do żywota.

Jan. 6:40

40. A to jest wola Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał żywot wieczny, a Ja go wzbudzę w dniu ostatecznym.

Jan. 6:47

47. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto wierzy we mnie, ma żywot wieczny.

Jan. 20:31

31. Te zaś są spisane, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc mieli żywot w imieniu jego.

16. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Jan. 1:14

14. A Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy.

1 Jan. 4:9

9. W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy przezeń żyli.

1 Jan. 5:10

10. Kto wierzy w Syna Bożego, ma świadectwo w sobie. Kto nie wierzy w Boga, uczynił go kłamcą, gdyż nie uwierzył świadectwu, które Bóg złożył o Synu swoim.

Rzym. 8:32

32. On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale go za nas wszystkich wydał, jakżeby nie miał z nim darować nam wszystkiego?

Izaj. 9:6

6. Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastępów.

17. Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony.

Łuk. 9:56

56. Albowiem Syn Człowieczy nie przyszedł zatracać dusze ludzkie, ale je zachować. I poszli do innej wioski.

Jan. 12:47

47. A jeśliby kto słuchał słów moich, a nie przestrzegał ich, Ja go nie sądzę; nie przyszedłem bowiem sądzić świata, ale świat zbawić.

18. Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego.

Jan. 12:48

48. Kto mną gardzi i nie przyjmuje słów moich, ma swego sędziego: Słowo, które głosiłem, sądzić go będzie w dniu ostatecznym;

Rzym. 8:1

1. Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.

2 Tes. 2:12

12. Aby zostali osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz znaleźli upodobanie w nieprawości.

19. A na tym polega sąd, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność, bo ich uczynki były złe.

Jan. 1:4

4. W nim było życie, a życie było światłością ludzi.

Jan. 1:9

9. Prawdziwa światłość, która oświeca każdego człowieka, przyszła na świat.

Jan. 8:12

12. A Jezus znowu przemówił do nich tymi słowy: Ja jestem światłością świata; kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota.

2 Kor. 4:14

14. Wiedząc, że Ten, który wzbudził Pana Jezusa, także i nas z Jezusem wzbudził i razem z wami przed sobą stawi.

20. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie zbliża się do światłości, aby nie ujawniono jego uczynków.

Jan. 7:7

7. Świat nie może was nienawidzić, lecz mnie nienawidzi, ponieważ Ja świadczę o nim, że czyny jego są złe.

Efez. 5:13

13. Wszystko to zaś dzięki światłu wychodzi na jaw jako potępienia godne;

21. Lecz kto postępuje zgodnie z prawdą, dąży do światłości, aby wyszło na jaw, że uczynki jego są dokonane w Bogu.

Efez. 5:8-9

8. Byliście bowiem niegdyś ciemnością, a teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jako dzieci światłości,

9. Bo owocem światłości jest wszelka dobroć i sprawiedliwość, i prawda.

Ps. 119:105

105. Słowo twoje jest pochodnią nogom moim I światłością ścieżkom moim.

Grzech i łaska

Rzym. 6:12-23   (BW)

12. Niechże więc nie panuje grzech w śmiertelnym ciele waszym, abyście nie byli posłuszni pożądliwością jego,

13. I nie oddawajcie członków swoich grzechowi na oręż nieprawości, ale oddawajcie siebie Bogu jako ożywionych z martwych, a członki swoje Bogu na oręż sprawiedliwości.

14. Albowiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście pod zakonem, lecz pod łaską.

15. Cóż tedy? Czy mamy grzeszyć, dlatego że nie jesteśmy pod zakonem, lecz pod łaską? Przenigdy!

16. Czyż nie wiecie, że jeśli się oddajecie jako słudzy w posłuszeństwo, stajecie się sługami tego, komu jesteście posłuszni, czy to grzechu ku śmierci, czy też posłuszeństwa ku sprawiedliwości?

17. Lecz Bogu niech będą dzięki, że wy, którzy byliście sługami grzechu, przyjęliście ze szczerego serca zarys tej nauki, której zostaliście przekazani,

18. A uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości,

19. Po ludzku mówię przez wzgląd na słabość waszego ciała. Jak bowiem oddawaliście członki wasze na służbę nieczystości i nieprawości ku popełnianiu nieprawości, tak teraz oddawajcie członki wasze na służbę sprawiedliwości ku poświęceniu.

20. Gdy bowiem byliście sługami grzechu, byliście dalecy od sprawiedliwości.

21. Jakiż więc mieliście wtedy pożytek? Taki, którego się teraz wstydzicie, a końcem tego jest śmierć.

22. Teraz zaś, wyzwoleni od grzechu, a oddani w służbę Bogu, macie pożytek w poświęceniu, a za cel żywot wieczny.

23. Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Kościół czasów ostatecznych

Kościół Czasów Ostatecznych

Zapraszam do zapoznania się tematyką prawdziwego kościoła który jest stworzony przez Pana Jezusa Chrystusa  według Słowa Bożego.  Kilknij w link i przeczytaj więcej.

Kościół Czasów Ostatecznych

http://davidwilkersoninpolish.blogspot.com/2011/11/koscio-czasow-ostatecznych.html

Kościół w świetle słowa Bożego.

http://wwwpomysl.wordpress.com/2010/07/10/kosciol-w-swietle-slowa-bozego/

Chrystus – głową Kościoła

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/08/01/chrystus-glowa-kosciola/

Film „Kościół Chrystusowy”

Film „Kościół Chrystusowy”

Wersety według biblii warszawskiej  (BW)

Mat. 16:18-19

18. A Ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go.

19. I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.

Dz.Ap. 9:31

31. Tymczasem kościół, budując się i żyjąc w bojaźni Pańskiej, cieszył się pokojem po całej Judei, Galilei i Samarii, i wspomagany przez Ducha Świętego, pomnażał się.

Efez. 5:23-29

23. Bo mąż jest głową żony, jak Chrystus Głową Kościoła, ciała, którego jest Zbawicielem

24. Ale jak Kościół podlega Chrystusowi, tak i żony mężom swoim we wszystkim.

25. Mężowie, miłujcie żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie,

26. Aby go uświęcić, oczyściwszy go kąpielą wodną przez Słowo,

27. Aby sam sobie przysposobić Kościół pełen chwały, bez zmazy lub skazy lub czegoś w tym rodzaju, ale żeby był święty i niepokalany.

29. Albowiem nikt nigdy ciała swego nie miał w nienawiści, ale je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus Kościół,

Kol. 1:24-25

24. Teraz raduję się z cierpień, które za was znoszę i dopełniam na ciele moim niedostatku udręk Chrystusowych za ciało jego, którym jest Kościół.

25. Tego Kościoła sługą zostałem zgodnie z postanowieniem Boga, powziętym co do mnie ze względu na was, abym w pełni rozgłosił Słowo Boże,

Jaka jest prawda, co do woli Boga

Zapraszam do obejrzenia wideo z programu  z „Odpowiedzi ze Słowa Bożego” Kliknij na poniższy link i otworzy się strona z oknem wideo w tym programie. Film trwa ok. 42 minuty

Jaka jest prawda, co do woli Boga

Warto posłuchać bo to jest odpowiedz dla otrzymanego listu z Polski na temat „Jestem z Polski i chciałbym się dowiedzieć, jaka jest prawda, co do woli Boga w moim życiu”

Dowiedz się więcej jak to jest w działaniu bożym i jak Bóg doprowadza człowieka do zbawienia oraz jaka jest prawda co do woli Boga w Twoim życiu.

Jeśli masz jakieś pytania oraz masz  problemy co nurtują swoje życie oraz  szukasz odpowiedzi na swoje sprawy to napisz na adres < answers@wordofgod.gr.>

Ps. 115:1-18  (BW)

1. Nie nam, Panie, nie nam, ale imieniu swemu daj chwałę, Dla łaski swojej, dla wierności swojej!

2. Dlaczego mają mówić narody: Gdzież jest ich Bóg?

3. Bóg nasz jest w niebie, Czyni wszystko, co zechce.

4. Bożyszcza ich są ze srebra i złota, Są dziełem rąk ludzkich.

5. Mają usta, a nie mówią, Mają oczy, a nie widzą.

6. Mają uszy, a nie słyszą, Mają nozdrza, a nie wąchają.

7. Mają ręce, a nie dotykają, Mają nogi, a nie chodzą, Ani nie wydają głosu krtanią swoją.

8. Niech będą im podobni twórcy ich. Wszyscy, którzy im ufają!

9. Izraelu! Ufaj Panu! On jest pomocą i tarczą ich.

10. Domu Aarona, ufaj Panu! On jest pomocą i tarczą ich,

11. Wy, którzy się boicie Pana, ufajcie Panu! On jest pomocą i tarczą ich,

12. Pan pamięta o nas, będzie błogosławił, Będzie błogosławił domowi Izraela, Będzie błogosławił domowi Aarona.

13. Będzie błogosławił tym, którzy się boją Pana, Zarówno małym, jak i wielkim.

14. Niech Pan rozmnoży was, Was i dzieci wasze!

15. Bądźcie błogosławieni przez Pana, Który uczynił niebo i ziemię!

16. Niebiosa są niebiosami Pana, Ale ziemię dał synom ludzkim.

17. Umarli nie będą chwalili Pana Ani ci, którzy zstępują do krainy milczenia.

18. Ale my błogosławić będziemy Panu odtąd i na wieki. Alleluja.

Jan. 3:1-36 (BW)

1. A był człowiek z faryzeuszów imieniem Nikodem, dostojnik żydowski.

2. Ten przyszedł do Jezusa w nocy i rzekł mu: Mistrzu! Wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel; nikt bowiem takich cudów czynić by nie mógł, jakie Ty czynisz, jeśliby Bóg z nim nie był.

3. Odpowiadając Jezus, rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego.

4. Rzekł mu Nikodem: Jakże się może człowiek narodzić, gdy jest stary? Czyż może powtórnie wejść do łona matki swojej i urodzić się?

5. Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego.

6. Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest.

7. Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.

8. Wiatr wieje, dokąd chce, i szum jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha.

9. Odpowiedział Nikodem i rzekł do niego: Jakże to się stać może?

10. Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jesteś nauczycielem w Izraelu, a tego nie wiesz?

11. Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, co wiemy, to mówimy, i co widzieliśmy, o tym świadczymy, ale świadectwa naszego nie przyjmujecie.

12. Jeśli nie wierzycie, gdy wam mówiłem o ziemskich sprawach, jakże uwierzycie, gdy wam będę mówił o niebieskich?

13. A nikt nie wstąpił do nieba, tylko Ten, który zstąpił z nieba, Syn Człowieczy.

14. I jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy.

15. Aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

16. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

17. Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony.

18. Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego.

Jan. 3:33-36  (BW)

33. Kto przyjął jego świadectwo, ten potwierdził, że Bóg mówi prawdę.

34. Albowiem Ten, którego posłał Bóg, głosi Słowa Boże; gdyż Bóg udziela Ducha bez miary.

35. Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w jego ręce.

36. Kto wierzy w Syna, ma żywot wieczny, kto zaś nie słucha Syna, nie ujrzy żywota, lecz gniew Boży ciąży na nim.

Słowa modlitwy w psalmach

Modlitwa  jest szczerą rozmową ze sobą z samym Bogiem. Jeśli chcesz aby Pan Bóg wysłuchał Twoją modlitwę i chcesz zobaczyć efekty wysłuchanych modlitw, to módl się z głębi  swojego serca tak jak ci leży dana sprawa w swoim sercu.

Powiedz szczerze bez zakłamanych i wyuczonych oraz dobranych i pięknych słów. Mówiąc proste i czyste słowa w duchu wiary i w miłości oraz w nadziei, ze Pan Bóg na dany czas słyszy Twoje wypowiedziane słowa.

Poniżej jest zestaw wybranych słów modlitwy podane w psalmach które możesz zastosować w swojej modlitwie do Boga. Wersety są z przekładu z  Biblii Warszawskiej.

Na zakończenie modlitwy podziękuj Bogu w imieniu Jezusa Chrystusa.

Ps. 4:2

2. Odpowiedz na wołanie moje, Sprawiedliwy Boże mój! W ucisku ulżyłeś mi. Zmiłuj się nade mną I wysłuchaj modlitwę moją!

Ps. 6:3-10

3. Zmiłuj się nade mną, Panie, bom jest słaby; Uzdrów mnie, Panie, bo strwożyły się kości moje!

4. I dusza moja bardzo się zatrwożyła. A Ty, Panie, jak długo…?

5. Odwróć się, Panie, ratuj duszę moją, Zbaw mnie przez łaskę swoją!

6. Bo po śmierci nie pamięta się o tobie, w krainie umarłych któż cię wysławiać będzie?

7. Zmęczyłem się wzdychaniem moim, Każdej nocy zraszam posłanie moje, Łzami oblewam łoże moje.

8. Zamroczyło się zgryzotą oko moje, Postarzało się z powodu wszystkich wrogów moich.

9. Odstąpcie ode mnie wszyscy czyniący nieprawość, Gdyż Pan usłyszał głos płaczu mojego.

10. Wysłuchał Pan błaganie moje, Przyjął Pan modlitwę moją.

Ps. 17:1-8

1. Modlitwa Dawida. Wysłuchaj, Panie, sprawiedliwej sprawy, Zważ na błaganie moje, Przysłuchaj się modlitwie mojej z warg nieobłudnych!

2. Od ciebie niech wyjdzie wyrok mój, Niech oczy twoje ujrzą prawość.

3. Doświadczyłeś serce moje, nawiedziłeś nocą. Wypróbowałeś mnie, nic nie znajdując. Złe zamysły nie przekroczą ust moich.

4. Przeciwko występkom ludzkim, według słowa warg twoich Unikałem dróg, na których grasują rozbójnicy.

5. Umocnij kroki moje na ścieżkach twoich, By nie zachwiały się nogi moje.

6. Wzywam cię, bo wysłuchujesz mię, Boże, Nakłoń ku mnie ucha swego, wysłuchaj słowa mojego!

7. Okaż cudowną łaskę swoją, Zbawco tych, którzy szukają schronienia W prawicy twojej przed wrogami swymi!

8. Strzeż mnie jak źrenicy oka, Ukryj mnie w cieniu swych skrzydeł

Ps. 32:5

5. Grzech mój wyznałem tobie I winy mojej nie ukryłem. Rzekłem: Wyznam występki moje Panu; Wtedy Ty odpuściłeś winę grzechu mego.

Ps. 35:13

13. Lecz ja, gdy oni byli chorzy, przywdziewałem wór, Umartwiałem się postem I modlitwa moja wracała mi na usta.

Ps. 39:13

13. Wysłuchaj, Panie, modlitwy mojej, I nastaw uszu na wołanie moje! Nie milcz na łzy moje! Gdyż jestem tylko przychodniem u ciebie, Wędrowcem jak wszyscy ojcowie moi.

Ps. 54:3-4

3. Boże, wybaw mnie w imię swoje I w mocy swojej ujmij się za sprawą moją!

4. Boże! Wysłuchaj modlitwy mojej, Nakłoń ucha na słowa ust moich,

Ps. 55:2-3

2. Boże, nakłoń ucha ku modlitwie mojej, A nie ukrywaj się przed błaganiem moim!

3. Słuchaj mnie uważnie i odpowiedz mi. Miotam się w żalu moim i jęczę

Ps. 55:17-19

17. Ja do Boga wołam, A Pan mnie wybawi.

18. Wieczorem, rano i w południe narzekać będę i jęczeć, I wysłucha głosu mojego.

19. Wybawi dusze moją, Obdarzy pokojem od napastników, Choć wielu ich jest przeciwko mnie.

Ps. 65:2-6

2. Tobie należy się chwała, Boże na Syjonie, I tobie należy spełnić śluby.

3. Ty wysłuchujesz modlitwy, Do ciebie przychodzi wszelki człowiek

4. Z wyznaniem grzechów. Gdy zbytnio ciążą nam Występki nasze, Ty je przebaczasz.

5. Błogosławiony ten, którego Ty wybierasz i dopuszczasz, By mieszkał w sieniach twoich; Nasycimy się dobrami domu twego, Świętością przybytku twego.

6. Przedziwnie wysłuchałeś nas w dobroci, Boże zbawienia naszego, Nadziejo wszystkich krańców ziemi i mórz dalekich.

Ps. 66:19-20

19. Lecz Bóg mnie wysłuchał, Zwrócił uwagę na modlitwę moją.

20. Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił modlitwy mojej I nie odmówił mi swej laski!

Ps. 80:4-5

4. Boże! Odnów nas i rozjaśnij oblicze swoje, A będziemy zbawieni!

5. Panie, Boże Zastępów, dopókiż gniewać się będziesz, pomimo modlitwy ludu swojego?

Ps. 86:1-17

1. Modlitwa. Dawidowy. Nakłoń, Panie, ucha swego! Wysłuchaj mnie, bom ubogi i nędzny!

2. Zachowaj duszę moją, bom jest pobożny! Wybaw, Boże mój, sługę swego, który ufa tobie!

3. Zmiłuj się nade mną, Panie, Bo codziennie wołam do ciebie!

4. Rozwesel duszę sługi swego, Bo do ciebie, Panie, duszę mą podnoszę!

5. Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i przebaczasz, I jesteś wielce łaskawy dla wszystkich, którzy cię wzywają.

6. Wysłuchaj, Panie, modlitwy mojej I zważ na głośne błaganie moje!

7. W dniu mej niedoli wzywam cię, Bo mię wysłuchujesz.

8. Nie ma równego tobie między bogami, Panie, I nie ma takiego dzieła, jak twoje.

9. Wszystkie narody, któreś Ty stworzył, Przyjdą i kłaniać się będą tobie, Panie, I wielbić imię twoje.

10. Boś Ty wielki i czynisz cuda: Ty jedynie jesteś Bogiem.

11. Wskaż mi, Panie, drogę swoją, Bym postępował w prawdzie twojej; Spraw, by serce moje jednego tylko pragnęło, bojaźni imienia twego!

12. Będę cię wysławiał, Panie, Boże mój, całym sercem I będę wielbił imię twoje na wieki,

13. Ponieważ wielka jest łaska twoja dla mnie: Wybawiłeś duszę moją z głębin krainy umarłych.

14. Boże, zuchwali powstali przeciwko mnie, A zgraja gwałtowników czyha na życie moje I nie mają ciebie przed oczyma swymi.

15. Ty zaś, Panie, jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym, Nierychłym do gniewu, wielce łaskawym i wiernym.

16. Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną! Udziel mocy swojej słudze swemu I wybaw syna służebnicy swojej!

17. Daj znak, że jesteś mi przychylny, Aby ci, którzy mnie nienawidzą, ujrzeli ze wstydem, Żeś Ty, Panie, wspomógł i pocieszył mnie!

Ps. 88:2-5

2. Panie, Boże zbawienia mego, We dnie i w nocy wołam do ciebie.

3. Niech modlitwa moja dojdzie przed ciebie, Nakłoń ucha swego na błaganie moje,

4. Bo dusza moja syta jest cierpień, A życie moje bliskie jest krainy umarłych.

5. Zaliczono mię do tych, co zstępują do grobu, Stałem się jak człowiek bez siły.

Ps. 88:10

10. Oko moje gaśnie od strapienia; Wzywam cię, Panie, codziennie, Wyciągam ręce do ciebie.

Ps. 88:14

14. Lecz ja, Panie, do ciebie wołam, A rankiem wita cię modlitwa moja:

Ps. 90:12-14

12. Naucz nas liczyć dni nasze, Abyśmy posiedli mądre serce!

13. Zwróć się ku nam, Panie, jak długo jeszcze, Zmiłuj się nad sługami swymi!

14. Nasyć nas o świcie łaską swoją, Abyśmy się weselili i radowali przez wszystkie dni nasze!

Ps. 102:1-3

1. Modlitwa utrapionego, gdy upada na duchu i wylewa skargę swoją przed Panem.

2. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej I wołanie moje niech dojdzie do ciebie!

3. Nie ukrywaj oblicza swego przede mną W dniu niedoli mojej nakłoń ku mnie swe ucho, W dniu, kiedy cię wzywam, Śpiesznie mnie wysłuchaj!

Ps. 102:25-26

25. Rzekłem: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie dni moich, Wszak lata twoje trwają z pokolenia w pokolenie.

26. Tyś z dawna założył ziemię, A niebiosa są dziełem rąk twoich.

Ps. 109:21-22

21. Ale Ty, Boże, Panie mój, Bądź ze mną dla imienia swego, A że dobra jest łaska twoja, Wybaw mnie!

22. Bom jest nędzny i biedny, A serce moje zranione jest we mnie!

Ps. 141:2-4

2. Niech wznosi się ku tobie modlitwa moja jak kadzidło, A podniesienie rąk moich jak ofiara wieczorna!

3. Panie, postaw straż przed ustami moimi, Pilnuj drzwi warg moich!

4. Nie dopuść, aby serce moje skłaniało się do złego, Abym popełniał czyny niegodziwe, zadając się z mężami, złoczyńcami, I spożywał ich przysmaki.

Ps. 141:8-9

8. Albowiem do ciebie, Boże, Panie mój, Wznoszą się oczy moje; Tobie ufam, nie zatracaj duszy mojej!

9. Strzeż mię od sidła, które zastawili na mnie, I od zasadzek złoczyńców!

Ps. 142:1-8

1. Pieśń pouczająca Dawida, gdy był w jaskini. Modlitwa.

2. Głośno do Pana wołam, Głośno Pana błagam,

3. Wylewam przed nim moją prośbę I o niedoli mojej jemu opowiadam.

4. Gdy duch mój omdlewa we mnie, Ty znasz ścieżkę moją; Na drodze, którą chodzę, Zastawili na mnie sidła.

5. Patrzę na prawo i widzę – Nikt nie zważa na mnie. Nie ma dla mnie ucieczki, Nikt się nie troszczy o mnie.

6. Panie, do ciebie wołam. Rzekłem: Tyś moją nadzieją, Tyś działem moim w krainie żyjących.

7. Słuchaj uważnie błagania mego, Bom bardzo udręczony, Wybaw mnie od prześladowców moich, Bo są silniejsi ode mnie!

8. Wywiedź mnie z więzienia, Abym wysławiał imię twoje! Zaiste, otoczą mnie sprawiedliwi, Gdy mi swą dobroć okażesz.

Ps. 143:1-11

1. Psalm Dawidowy. Panie! Słuchaj modlitwy mojej, Usłysz błaganie moje! Przez wierność swoją wysłuchaj mnie w sprawiedliwości swojej!

2. Nie pozywaj na sąd sług; swego, Gdyż nikt z żyjących nie okaże się sprawiedliwym przed tobą!

3. Nieprzyjaciel prześladuje mnie, Miażdży na proch życie moje, Wtrąca mnie w ciemności, Jak tych, którzy dawno umarli

4. Omdlewa we mnie duch mój, Trwoży się we mnie serce moje.

5. Wspominam dni dawne, Rozmyślam o wszystkich dziełach twoich, Rozważam czyny rąk twoich.

6. Wyciągam ręce do ciebie; Dusza moja pragnie ciebie jak zeschła ziemia. Sela.

7. Wysłuchaj mnie rychło, Panie, bo duch mój omdlewa i Nie ukrywaj przede mną oblicza swego, Bym nie stał się podobny do tych, którzy schodzą do grobu!

8. Daj mi o świcie doznać łaski twojej, Bo tobie ufam! Wskaż mi drogę, którą mam iść, Bo ku tobie podnoszę duszę moją i

9. Ratuj umie od nieprzyjaciół moich, Panie, Do ciebie się uciekam!

10. Naucz mnie czynić wolę swoją, go Ty jesteś Bogiem moim. Niech dobry duch twój prowadzi mnie Po równej ziemi!

11. Dla imienia swego, Panie, zachowaj mnie! W sprawiedliwości swojej wywiedź mnie z niedoli!

Ja jestem chlebem żywota

Jan. 6:1-71   (BW)

1. Potem odszedł Jezus na drugi brzeg Morza Galilejskiego, czyli Tyberiadzkiego.

2. A szło za nim mnóstwo ludu, bo widzieli cuda, które czynił na chorych.

3. Wstąpił tedy Jezus na górę i tam usiadł z uczniami swoimi.

4. A była blisko Pascha, święto żydowskie.

5. A Jezus podniósłszy oczy i ujrzawszy, że mnóstwo ludu przychodzi doń, rzekł do Filipa: Skąd kupimy chleba, aby mieli co jeść?

6. A mówił to, wystawiając go na próbę; sam bowiem wiedział, co miał czynić.

7. Odpowiedział mu Filip: Za dwieście denarów nie wystarczy dla nich chleba, choćby każdy tylko odrobinę otrzymał.

8. Rzekł do niego jeden z uczniów jego, Andrzej, brat Szymona Piotra:

9. Jest tutaj chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest na tak wielu?

10. Rzekł Jezus: Każcie ludziom usiąść. A było dużo trawy na tym miejscu. Usiedli więc mężczyźni w liczbie około pięciu tysięcy.

11. Jezus wziął więc chleby i podziękowawszy rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym, podobnie i z ryb tyle, ile chcieli.

12. A kiedy się nasycili, rzekł do uczniów swoich: Pozbierajcie pozostałe okruchy, aby nic nie przepadło!

13. Pozbierali więc, i z pięciu chlebów jęczmiennych napełnili dwanaście koszów okruchami, pozostawionymi przez tych, którzy jedli.

14. Wtedy ludzie ujrzawszy cud, jaki uczynił, rzekli: Ten naprawdę jest prorokiem, który miał przyjść na świat.

15. Jezus zaś poznawszy, że zamyślają podejść, porwać go i obwołać królem, uszedł znowu na górę sam jeden.

16. A gdy nastał wieczór, uczniowie jego zeszli nad morze

17. I wsiedli w łódź, i popłynęli na drugi brzeg morza do Kafarnaum. Ciemność już zapadła, a Jezus jeszcze do nich nie przyszedł.

18. Morze zaś burzyło się pod wpływem silnego wiatru.

19. Gdy więc przepłynęli około dwudziestu pięciu do trzydziestu stadiów, ujrzeli Jezusa chodzącego po morzu i zbliżającego się do łodzi, i strach ich ogarnął.

20. A On odezwał się do nich: Ja jestem, nie bójcie się!

21. Chętnie więc zabrali go do łodzi, a łódź od razu przybiła do brzegu, do którego płynęli.

22. Nazajutrz lud, który pozostał na drugim brzegu morza, zauważył, że tam nie było innej łódki prócz tej jednej, w którą wstąpili uczniowie Jezusa, i że Jezus nie wszedł z uczniami swoimi do tej łodzi, ale że sami uczniowie jego odpłynęli.

23. Tymczasem nadeszły inne łódki od Tyberiady w pobliże tego miejsca, gdzie jedli chleb, nad którym Pan wypowiedział dziękczynienie.

24. Gdy więc lud zauważył, że tam nie ma Jezusa ani jego uczniów, wsiedli i oni do łódek i przeprawili się do Kafarnaum, szukając Jezusa.

25. A znalazłszy go za morzem, rzekli do niego: Mistrzu, kiedy tu przybyłeś?

26. Odpowiedział im Jezus i rzekł: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, szukacie mnie nie dlatego, że widzieliście cuda, ale dlatego, że jedliście chleb i nasyciliście się.

27. Zabiegajcie nie o pokarm, który ginie, ale o pokarm, który trwa, o pokarm żywota wiecznego, który wam da Syn Człowieczy: na nim bowiem położył Bóg Ojciec pieczęć swoją.

28. Rzekli więc do niego: Cóż mamy czynić, aby wykonywać dzieła Boże? Odpowiedział Jezus i rzekł im:

29. To jest dzieło Boże: wierzyć w tego, którego On posłał.

30. Rzekli tedy do niego: Jaki więc znak czynisz, abyśmy widzieli i uwierzyli tobie? Jakie dzieło wykonujesz?

31. Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: Chleb z nieba dał im, aby jedli.

32. Wtedy rzekł im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba.

33. Albowiem chleb Boży to ten, który z nieba zstępuje i daje światu żywot.

34. Wtedy rzekli do niego: Panie! Dawaj nam zawsze tego chleba!

35. Odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem żywota; kto do mnie przychodzi, nigdy łaknąć nie będzie, a kto wierzy we mnie, nigdy pragnąć nie będzie.

36. Lecz powiedziałem wam: Nie wierzycie, chociaż widzieliście mnie.

37. Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który do mnie przychodzi, nie wyrzucę precz;

38. Zstąpiłem bowiem z nieba, nie aby wypełniać wolę swoją, lecz wolę tego, który mnie posłał.

39. A to jest wola tego, który mnie posłał, abym z tego wszystkiego, co mi dał, nic nie stracił, lecz wskrzesił to w dniu ostatecznym.

40. A to jest wola Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał żywot wieczny, a Ja go wzbudzę w dniu ostatecznym.

41. Wtedy Żydzi szemrali przeciwko niemu, iż powiedział: Ja jestem chlebem, który zstąpił z nieba.

42. I mówili: Czy to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę znamy? Jakże więc teraz może mówić: Z nieba zstąpiłem?

43. Wtedy Jezus odpowiedział i rzekł im: Nie szemrajcie między sobą!

44. Nikt nie może przyjść do mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który mnie posłał, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

45. Napisano bowiem u proroków: I będą wszyscy pouczeni przez Boga. Każdy, kto słyszał od Ojca i jest pouczony, przychodzi do mnie.

46. Nie jakoby ktoś widział Ojca; Ojca widział tylko Ten, który jest od Boga.

47. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto wierzy we mnie, ma żywot wieczny.

48. Ja jestem chlebem żywota.

49. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i poumierali;

50. Tu natomiast jest chleb, który zstępuje z nieba, aby nie umarł ten, kto go spożywa.

51. Ja jestem chlebem żywym, który z nieba zstąpił; jeśli kto spożywać będzie ten chleb, żyć będzie na wieki; a chleb, który Ja dam, to ciało moje, które Ja oddam za żywot świata.

52. Wtedy sprzeczali się Żydzi między sobą, mówiąc: Jakże Ten może dać nam swoje ciało do jedzenia?

53. Na to rzekł im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego i pili krwi jego, nie będziecie mieli żywota w sobie.

54. Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, ten ma żywot wieczny, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

55. Albowiem ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem.

56. Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, we mnie mieszka, a Ja w nim.

57. Jak mię posłał Ojciec, który żyje, a Ja przez Ojca żyję, tak i ten, kto mnie spożywa, żyć będzie przeze mnie.

58. Taki jest chleb, który z nieba zstąpił, nie taki, jaki jedli ojcowie i poumierali; kto spożywa ten chleb, żyć będzie na wieki.

59. To mówił, gdy nauczał w synagodze w Kafarnaum.

60. Wielu tedy spośród uczniów jego, usłyszawszy to, mówiło: Twarda to mowa, któż jej słuchać może?

61. A Jezus, świadom, że z tego powodu szemrzą uczniowie jego, rzekł im: To was gorszy?

62. Cóż dopiero, gdy ujrzycie Syna Człowieczego, wstępującego tam, gdzie był pierwej?

63. Duch ożywia. Ciało nic nie pomaga. Słowa, które powiedziałem do was, są duchem i żywotem,

64. Lecz są pośród was tacy, którzy nie wierzą. Jezus bowiem od początku wiedział, którzy są niewierzący i kto go wyda.

65. I mówił: Dlatego powiedziałem wam, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od Ojca.

66. Od tej chwili wielu uczniów jego zawróciło i już z nim nie chodziło.

67. Wtedy Jezus rzekł do dwunastu: Czy i wy chcecie odejść?

68. Odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie! Do kogo pójdziemy? Ty masz słowa żywota wiecznego.

69. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego.

70. Jezus odpowiedział im: Czy nie dwunastu was wybrałem? Ale jeden z was jest diabłem.

71. I mówił o Judaszu, synu Szymona z Kariotu, bo ten miał go wydać, a był jednym z dwunastu.

Zielone Święta

Jan. 14:16-17

16. Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki

17. Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie.

Jan. 15:26

26. Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca wychodzi, złoży świadectwo o mnie;

Jan. 14:16-17

16. Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki

17. Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie.

Jan. 15:26

26. Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca wychodzi, złoży świadectwo o mnie;

Jan. 16:7-8

7. Lecz Ja wam mówię prawdę: Lepiej dla was, żebym Ja odszedł. Bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, jeśli zaś odejdę, poślę go do was.

8. A On, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu i o sprawiedliwości, i o sądzie;

Jan. 16:13-15

13. Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam oznajmi.

14. On mnie uwielbi, gdyż z mego weźmie i wam oznajmi.

15. Wszystko, co ma Ojciec, moje jest; dlatego rzekłem, że z mego weźmie i wam oznajmi.

Jan. 14:26-27

26. Lecz Pocieszyciel Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.

27. Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; nie jak świat daje, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze i niech się nie lęka.

W pierwszej kolejności zobacz jak Pan Bóg spełnił obietnice zlania Ducha Świętego.

Kliknij na poniższe linki i dowiedz się więcej na temat Ducha Świętego.

http://wwwpomysl.wordpress.com/2009/05/31/zielone-swiatki/

Zobacz jakie prace wykonuje Duch Święty

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/10/01/duch-swiety-1-czesc/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/10/07/duch-swiety-2-czesc/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/10/14/duch-swiety-3-czesc/

Duch święty jest żywą wodą

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/03/04/woda-zywa/

Duch Święty jest pocieszycielem i raduje nasze dusze.

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/02/11/pocieszyciel/

Duch Święty jest samą światłością

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/09/25/o-swiatlosci/

Duch Święty posila nas mocą obecności ciała niebiańskiego  żywego chleba

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/03/09/chleb-zywy/

Poniższe wersety mówią o cudownej pracy Ducha Świętego

Dan. 5:11

11. Jest mąż w twoim królestwie, na którym spoczywa duch świętych bogów. W dniach twojego ojca znajdowano u niego oświecenie, rozum, mądrość jak mądrość bogów. Król Nebukadnesar, twój ojciec, ustanowił go przełożonym nad wróżbitami, czarownikami, Chaldejczykami i astrologami,

Mar. 13:11

11. A gdy was poprowadzą, żeby was wydać, nie troszczcie się naprzód o to, co macie mówić, ale mówcie to, co wam będzie dane w owej godzinie, albowiem nie wy jesteście tymi, którzy mówią, lecz Duch Święty.

Łuk. 1:35

35. I odpowiadając anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to, co się narodzi, będzie święte i będzie nazwane Synem Bożym.

Łuk. 1:67

67. A Zachariasza, ojca jego, napełnił Duch Święty, więc prorokował tymi słowy:

Łuk. 2:25-26

25. A był wtedy w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon; człowiek ten był sprawiedliwy i bogobojny i oczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty był nad nim.

26. Temu Duch Święty objawił, iż nie ujrzy śmierci, zanim by nie oglądał Chrystusa Pana.

Łuk. 3:22

22. I zstąpił na niego Duch Święty w postaci cielesnej jak gołębica, i odezwał się głos z nieba: Tyś jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem.

Łuk. 12:12

12. Duch Święty bowiem pouczy was w tej właśnie godzinie, co trzeba mówić.

Jan. 7:39

39. A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem Duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Jezus nie był jeszcze uwielbiony.

Dz.Ap. 1:16

16. Mężowie bracia! Musiało się wypełnić Pismo, w którym Duch Święty przepowiedział przez usta Dawida o Judaszu, który stał się przywódcą tych, co pojmali Jezusa;

Dz.Ap. 5:32

32. A my jesteśmy świadkami tych rzeczy, a także Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy mu są posłuszni.

Dz.Ap. 10:34-47

34. Piotr zaś otworzył usta i rzekł: Teraz pojmuję naprawdę, że Bóg nie ma względu na osobę,

35. Lecz w każdym narodzie miły mu jest ten, kto się go boi i sprawiedliwie postępuje.

36. Posłał On synom izraelskim Słowo, zwiastując dobrą nowinę o pokoju przez Jezusa Chrystusa; On to jest Panem wszystkich.

37. Wy wiecie, co się działo po całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan

38. O Jezusie z Nazaretu, jak Bóg namaścił go Duchem Świętym i mocą, jak chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opętanych przez diabła, bo Bóg był z nim.

39. A my jesteśmy świadkami tego wszystkiego, co uczynił w ziemi żydowskiej i w Jerozolimie; jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie.

40. Ale Bóg wzbudził go trzeciego dnia i dozwolił mu się objawić.

41. Nie całemu ludowi, lecz świadkom uprzednio wybranym przez Boga, nam, którzy z nim jedliśmy i piliśmy po jego zmartwychwstaniu.

42. Przykazał nam też, abyśmy ludowi głosili i składali świadectwo, że On jest ustanowionym przez Boga sędzią żywych i umarłych.

43. O nim to świadczą wszyscy prorocy, iż każdy, kto w niego wierzy, dostąpi odpuszczenia grzechów przez imię jego.

44. A gdy Piotr jeszcze mówił te słowa, zstąpił Duch Święty na wszystkich słuchających tej mowy.

45. I zdumieli się wierni pochodzenia żydowskiego, którzy z Piotrem przyszli, że i na pogan został wylany dar Ducha Świętego;

46. Słyszeli ich bowiem, jak mówili językami i wielbili Boga. Wtedy odezwał się Piotr:

47. Czy może ktoś odmówić wody, aby ochrzcić tych, którzy otrzymali Ducha Świętego jak i my?

Dz.Ap. 11:13-18

13. Opowiedział nam on, jak ujrzał anioła, który się pojawił w domu jego i rzekł: Poślij do Joppy i sprowadź Szymona, którego nazywają Piotrem,

14. A on powie ci słowa, przez które będziesz zbawiony, ty i cały dom twój.

15. A gdy zacząłem mówić, zstąpił na nich Duch Święty, jak i na nas na początku.

16. I przypomniałem sobie słowo Pana, gdy powiedział: Jan chrzcił wodą, ale wy będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.

17. Jeżeli więc Bóg dał im ten sam dar, co i nam, którzy uwierzyliśmy w Pana Jezusa Chrystusa, to jakże ja mogłem przeszkodzić Bogu?

18. A gdy to usłyszeli, uspokoili się i wielbili Boga, mówiąc: Tak więc i poganom dał Bóg upamiętanie ku żywotowi.

Dz.Ap. 13:2-4

2. A gdy oni odprawiali służbę Pańską i pościli, rzekł Duch Święty: Odłączcie mi Barnabę i Saula do tego dzieła, do którego ich powołałem.

3. Wtedy, po odprawieniu postów i modlitwy, nałożyli na nich ręce i wyprawili ich.

4. A oni, wysłani przez Ducha Świętego, udali się do Seleucji, stamtąd zaś odpłynęli na Cypr,

Dz.Ap. 19:6

6. A gdy Paweł włożył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali.

Dz.Ap. 20:28

28. Miejcie pieczę o samych siebie i o całą trzodę, wśród której was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli zbór Pański nabyty własną jego krwią.

Dz.Ap. 21:11

11. I przyszedłszy do nas, wziął pas Pawła, związał sobie nogi i ręce i rzekł: To mówi Duch Święty: Męża, do którego ten pas należy, tak oto zwiążą Żydzi w Jerozolimie i wydadzą w ręce pogan.

Hebr. 3:7-8

7. Dlatego, jak mówi Duch Święty: Dziś, jeśli głos jego usłyszycie,

8. Nie zatwardzajcie serc waszych, jak podczas buntu, W dniu kuszenia na pustyni,

Zmartwychwstały Chrystus

Porównaj w trzech przekładach biblii

Obj. 1:1-20   (BG)

1. Objawienie Jezusa Chrystusa, które mu dał Bóg, aby okazał sługom swoim rzeczy, które się w rychle dziać mają; a on je oznajmił i posłał przez Anioła swojego słudze swemu Janowi,

2. Który świadectwo wydał słowu Bożemu i świadectwu Jezusa Chrystusa, i cokolwiek widział.

3. Błogosławiony, który czyta i ci, którzy słuchają słów proroctwa tego, i zachowują to, co w niem jest napisane; albowiem czas blisko jest.

4. Jan siedmiu zborom, które są w Azyi. Łaska wam i pokój niech będzie od tego, który jest i który był, i który przyjść ma; i od siedmiu duchów, którzy są przed oblicznością stolicy jego;

5. I od Jezusa Chrystusa, który jest onym świadkiem wiernym, pierworodnym z umarłych i książęciem królów ziemi; który nas umiłował i omył nas z grzechów naszych krwią swoją;

6. I uczynił nas królami i kapłanami Bogu, Ojcu swemu; jemuż niech będzie chwała i moc na wieki wieków. Amen.

7. Oto idzie z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, i ci, którzy go przebili; i narzekać będą przed nim wszystkie pokolenia ziemi. Tak, Amen.

8. Jam jest Alfa i Omega, początek i koniec, mówi Pan, który jest i który był, i który przyjść ma, on Wszechmogący.

9. Ja Jan, którym też jest bratem waszym i uczestnikiem w ucisku i w królestwie, i w cierpliwości Jezusa Chrystusa, byłem na wyspie, którą zowią Patmos, dla słowa Bożego i dla świadectwa Jezusa Chrystusa:

10. Byłem w zachwyceniu ducha w dzień Pański i słyszałem za sobą głos wielki jako trąby, mówiący:

11. Jam jest Alfa i Omega, on pierwszy i ostatni; a co widzisz, napisz w księgi i poślij siedmiu zborom, które są w Azyi, do Efezu i do Smyrny, i do Pergamu, i do Tyjatyru, i do Sardów, i do Filadelfii, i do Laodycei.

12. I obróciłem się, abym widział on głos, który mówił ze mną; a obróciwszy się, ujrzałem siedm świeczników złotych,

13. A w pośrodku onych siedmiu świeczników podobnego Synowi człowieczemu, obleczonego w długą szatę, i przepasanego na piersiach pasem złotym;

14. A głowa jego i włosy były białe jako wełna biała, jako śnieg, a oczy jego jako płomień ognia;

15. A nogi jego podobne mosiądzowi, jakoby w piecu rozpalone, a głos jego jako głos wielu wód.

16. I miał w prawej ręce swojej siedm gwiazd, a z ust jego wychodził miecz z obu stron ostry, a oblicze jego jako słońce, kiedy jasno świeci.

17. A gdym go ujrzał, upadłem do nóg jego jako martwy. I włożył prawą rękę swoję na mię, mówiąc mi: Nie bój się! Jam jest on pierwszy i ostatni,

18. I żyjący; a byłem umarły, a otom jest żywy na wieki wieków. I mam klucze piekła i śmierci.

19. Napisz te rzeczy, któreś widział i które są, i które się dziać mają na potem.

20. Tajemnicę onych siedmiu gwiazd, któreś widział w prawej ręce mojej i siedmiu świeczników złotych. Siedem onych gwiazd są Aniołowie siedmiu zborów, a siedem świeczników, któreś widział, jest siedem zborów.

Obj. 1:1-20   (BW)

1. Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał mu Bóg, aby ukazać sługom swoim to, co ma się stać wkrótce; to też wyjawił On za pośrednictwem zesłanego anioła swojego słudze swemu Janowi,

2. Który dał świadectwo Słowu Bożemu i zwiastowaniu Jezusa Chrystusa, wszystkiemu, co w widzeniu oglądał.

3. Błogosławiony ten, który czyta, i ci, którzy słuchają słów proroctwa i zachowują to, co w nim jest napisane; czas bowiem jest bliski.

4. Jan do siedmiu zborów, które są w Azji: Łaska wam i pokój od tego, który jest i który był, i który ma przyjść, i od siedmiu duchów, które są przed jego tronem,

5. I od Jezusa Chrystusa, który jest świadkiem wiernym, pierworodnym z umarłych i władcą nad królami ziemskimi. Jemu, który miłuje nas i który wyzwolił nas z grzechów naszych przez krew swoją,

6. I uczynił nas rodem królewskim, kapłanami Boga i Ojca swojego, niech będzie chwała i moc na wieki wieków. Amen.

7. Oto przychodzi wśród obłoków, i ujrzy go wszelkie oko, a także ci, którzy go przebili, i będą biadać nad nim wszystkie plemiona ziemi. Tak jest! Amen.

8. Jam jest alfa i omega [początek i koniec], mówi Pan, Bóg, Ten, który jest i który był, i który ma przyjść, Wszechmogący.

9. Ja, Jan, brat wasz i uczestnik w ucisku i w Królestwie, i w cierpliwym wytrwaniu przy Jezusie, byłem na wyspie, zwanej Patmos, z powodu zwiastowania Słowa Bożego i świadczenia o Jezusie.

10. W dzień Pański wpadłem w zachwycenie i usłyszałem za sobą głos potężny, jakby trąby, który mówił:

11. To, co widzisz, zapisz w księdze i wyślij do siedmiu zborów: do Efezu i do Smyrny, i do Pergamonu, i do Tiatyry, i do Sardes, i do Filadelfii, i do Laodycei.

12. I obróciłem się, aby zobaczyć, co to za głos, który mówił do mnie; a gdy się obróciłem, ujrzałem siedem złotych świeczników,

13. A pośród tych świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, odzianego w szatę do stóp długą i przepasanego przez pierś złotym pasem;

14. Głowa zaś jego i włosy były lśniące jak śnieżnobiała wełna, a oczy jego jak płomień ognisty,

15. A nogi jego podobne do mosiądzu w piecu rozżarzonego, głos zaś jego jakby szum wielu wód.

16. W prawej dłoni swojej trzymał siedem gwiazd, a z ust jego wychodził obosieczny ostry miecz, a oblicze jego jaśniało jak słońce w pełnym swoim blasku.

17. Toteż gdy go ujrzałem, padłem do nóg jego jakby umarły. On zaś położył na mnie swoją prawicę i rzekł: Nie lękaj się, Jam jest pierwszy i ostatni,

18. I żyjący. Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i piekła.

19. Napisz więc, co widziałeś i co jest, i co się stanie potem.

20. Co do tajemnicy siedmiu gwiazd, które widziałeś w prawej dłoni mojej, i siedmiu złotych świeczników: siedem gwiazd, to aniołowie siedmiu zborów, a siedem świeczników, to siedem zborów.

Ap 1:1-20  (BT)

1. Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Mu Bóg, aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem, a On wysławszy swojego anioła oznajmił przez niego za pomocą znaków słudze swojemu Janowi.

2. Ten poświadcza, że słowem Bożym i świadectwem Jezusa Chrystusa jest wszystko, co widział.

3. Błogosławiony, który odczytuje, i którzy słuchają słów Proroctwa, a strzegą tego, co w nim napisane, bo chwila jest bliska.

4. Jan do siedmiu Kościołów, które są w Azji: Łaska wam i pokój od Tego, Który jest, i Który był i Który przychodzi, i od Siedmiu Duchów, które są przed Jego tronem,

5. i od Jezusa Chrystusa, Świadka Wiernego, Pierworodnego umarłych i Władcy królów ziemi. Temu, który nas miłuje i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów,

6. i uczynił nas królestwem – kapłanami Bogu i Ojcu swojemu, Jemu chwała i moc na wieki wieków! Amen.

7. Oto nadchodzi z obłokami, i ujrzy Go wszelkie oko i wszyscy, którzy Go przebili. I będą Go opłakiwać wszystkie pokolenia ziemi. Tak: Amen.

8. Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Który jest, Który był i Który przychodzi, Wszechmogący.

9. Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwałości w Jezusie, byłem na wyspie, zwanej Patmos, z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa.

10. Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos jak gdyby trąby

11. mówiącej: Co widzisz, napisz w księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamu, Tiatyry, Sardów, Filadelfii i Laodycei.

12. I obróciłem się, aby widzieć, co za głos do mnie mówił; a obróciwszy się ujrzałem siedem złotych świeczników,

13. i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, obleczonego [w szatę] do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem.

14. Głowa Jego i włosy – białe jak biała wełna, jak śnieg, a oczy Jego jak płomień ognia.

15. Stopy Jego podobne do drogocennego metalu, jak gdyby w piecu rozżarzonego, a głos Jego jak głos wielu wód.

16. W prawej swej ręce miał siedem gwiazd i z Jego ust wychodził miecz obosieczny, ostry. A Jego wygląd – jak słońce, kiedy jaśnieje w swej mocy.

17. Kiedym Go ujrzał, do stóp Jego upadłem jak martwy, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: Przestań się lękać! Jam jest Pierwszy i Ostatni

18. i żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani.

19. Napisz więc to, co widziałeś, i to, co jest, i to, co potem musi się stać.

20. Co do tajemnicy siedmiu gwiazd, które ujrzałeś w mojej prawej ręce, i co do siedmiu złotych świeczników: siedem gwiazd – to są Aniołowie siedmiu Kościołów, a siedem świeczników – to jest siedem Kościołów.

Cierpienie i najdoskonalsza Miłość Boża

W obliczu wspomnienia o cierpieniu Jezusa Chrystusa zapoznaj się głębiej prawdziwą nauką w zrozumieniu Słowa Bożego.

Kliknij na poniższe linki i przeczytaj oraz zobacz i posłuchaj clip video która mówi o najdoskonalszej miłości jaką okazał nam Pan Bóg dla ratowania i zbawienia każdego człowieka.

Zapraszam

http://wwwpomysl.wordpress.com/2009/04/06/droga-ofiary-jezusa/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/03/20/przyklady-pokuty/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2010/04/01/korona-cierniowa/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2010/03/28/droga-krzyzowa/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2009/06/13/cialo-i-krew-chrystusa/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2009/07/07/cierpienie-czesc-1/

Porównaj treści w tłumaczeniu w trzech przekładach biblii.

Izaj. 53:1-12   (BG)

1. Któż uwierzył kazaniu naszemu, a ramię Pańskie komu objawione jest?

2. Bo wyrósł jako latorostka przed nim, a jako korzeń z ziemi suchej, nie mając kształtu ani piękności; i widzieliśmy go; ale nic nie było widzieć, czemubyśmy go żądać mieli.

3. Najwzgardzeńszy był, i najpodlejszy z ludzi, mąż boleści, a świadomy niemocy, i jako zakrywający twarz swoję; najwzgardzeńszy mówię, skądeśmy go za nic nie mieli.

4. Zaiste on niemocy nasze wziął na się, a boleści nasze własne nosił; a myśmy mniemali, że jest zraniony, ubity od Boga i utrapiony.

5. Lecz on zraniony jest dla występków naszych, starty jest dla nieprawości naszych; kaźń pokoju naszego jest na nim, a sinością jego jesteśmy uzdrowieni.

6. Wszyscyśmy jako owce zbłądzili, każdy na drogę swą obróciliśmy się, a Pan włożył nań nieprawość wszystkich nas.

7. Uciśniony jest i utrapiony, a nie otworzył ust swoich; jako baranek na zabicie wiedziony był, i jako owca przed tymi, którzy ją strzygą, oniemiał, i nie otworzył ust swoich.

8. Z więzienia i z sądu wyjęty jest; przetoż rodzaj jego któż wypowie? Albowiem wycięty jest z ziemi żyjących, a zraniony dla przestępstwa ludu mojego;

9. Który to lud podał niezbożnym grób jego, a bogatemu śmierć jego, choć jednak nieprawości nie uczynił, ani zdrada znaleziona jest w ustach jego.

10. Takci się Panu upodobało zetrzeć go, i niemocą utrapić, aby położywszy ofiarą za grzech duszę swą, ujrzał nasienie swoje, przedłużył dni swoich; a to, co się podoba Panu, przez rękę jego aby się szczęśliwie wykonało.

11. Z pracy duszy swej ujrzy owoc, którym nasycon będzie. Znajomością swoją wielu usprawiedliwi sprawiedliwy sługa mój; bo nieprawości ich on sam poniesie.

12. Przetoż mu dam dział dla wielu, aby się dzielił korzyścią z mocarzami, ponieważ wylał na śmierć duszę swoję, a z przestępcami policzon będąc, on sam grzech wielu odniósł, i za przestępców się modlił.

Izaj. 53:1-12  (BW)

1. Kto uwierzył wieści naszej, a ramię Pana komu się objawiło?

2. Wyrósł bowiem przed nim jako latorośl i jako korzeń z suchej ziemi. Nie miał postawy ani urody, które by pociągały nasze oczy, i nie był to wygląd, który by nam się mógł podobać.

3. Wzgardzony był i opuszczony przez ludzi, mąż boleści, doświadczony w cierpieniu jak ten, przed którym zakrywa się twarz, wzgardzony tak, że nie zważaliśmy na niego.

4. Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony.

5. Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.

6. Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas na własną drogę zboczył, a Pan jego dotknął karą za winę nas wszystkich.

7. Znęcano się nad nim, lecz on znosił to w pokorze i nie otworzył swoich ust, jak jagnię na rzeź prowadzone i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą, zamilkł i nie otworzył swoich ust.

8. Z więzienia i sądu zabrano go, a któż o jego losie pomyślał? Wyrwano go bowiem z krainy żyjących, za występek mojego ludu śmiertelnie został zraniony.

9. I wyznaczono mu grób wśród bezbożnych i wśród złoczyńców jego mogiłę, chociaż bezprawia nie popełnił ani nie było fałszu na jego ustach.

10. Ale to Panu upodobało się utrapić go cierpieniem. Gdy złoży swoje życie w ofierze, ujrzy potomstwo, będzie żył długo i przez niego wola Pana się spełni.

11. Za mękę swojej duszy ujrzy światło i jego poznaniem się nasyci. Sprawiedliwy mój sługa wielu usprawiedliwi i sam ich winy poniesie.

12. Dlatego dam mu dział wśród wielkich i z mocarzami będzie dzielił łupy za to, że ofiarował na śmierć swoją duszę i do przestępców był zaliczony. On to poniósł grzech wielu i wstawił się za przestępcami.

Iz 53:1-12  (BT)

1. Któż uwierzy temu, cośmy usłyszeli? na kimże się ramię Pańskie objawiło?

2. On wyrósł przed nami jak młode drzewo i jakby korzeń z wyschniętej ziemi. Nie miał On wdzięku ani też blasku, aby na Niego popatrzeć, ani wyglądu, by się nam podobał.

3. Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi, Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa, wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic.

4. Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści, a myśmy Go za skazańca uznali, chłostanego przez Boga i zdeptanego.

5. Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie.

6. Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej drodze, a Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich.

7. Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją, tak On nie otworzył ust swoich.

8. Po udręce i sądzie został usunięty; a kto się przejmuje Jego losem? Tak! Zgładzono Go z krainy żyjących; za grzechy mego ludu został zbity na śmierć.

9. Grób Mu wyznaczono między bezbożnymi, i w śmierci swej był [na równi] z bogaczem, chociaż nikomu nie wyrządził krzywdy i w Jego ustach kłamstwo nie postało.

10. Spodobało się Panu zmiażdżyć Go cierpieniem. Jeśli On wyda swe życie na ofiarę za grzechy, ujrzy potomstwo, dni swe przedłuży, a wola Pańska spełni się przez Niego.

11. Po udrękach swej duszy, ujrzy światło i nim się nasyci. Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu, ich nieprawości On sam dźwigać będzie.

12. Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy, i posiądzie możnych jako zdobycz, za to, że Siebie na śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy przestępców. A On poniósł grzechy wielu, i oręduje za przestępcami.

Oto Król Twój

Mat. 21:1-16

1. A gdy się przybliżyli do Jerozolimy i przyszli do Betfage, na Górze Oliwnej, wtedy Jezus posłał dwóch uczniów,

2. Mówiąc im: Idźcie do wioski, która jest przed wami, a wnet znajdziecie oślicę uwiązaną i oślę z nią; odwiążcie i przywiedźcie mi je.

3. A jeśliby wam kto coś rzekł, powiedzcie: Pan ich potrzebuje, a on zaraz puści je.

4. A to się stało, aby się spełniło, co powiedziano przez proroka, mówiącego:

5. Powiedzcie córce syjońskiej: Oto Król twój przychodzi do ciebie łagodny i jedzie na ośle, źrebięciu oślicy podjarzemnej.

6. Poszli więc uczniowie i uczynili, jak im rozkazał Jezus,

7. Przywiedli oślicę i źrebię i włożyli na nie szaty, i posadzili go na nich.

8. A wielki tłum ludu rozpościerał swe szaty na drodze, inni zaś obcinali gałązki z drzew i słali na drodze.

9. A rzesze, które go poprzedzały i które za nim podążały, wołały, mówiąc: Hosanna Synowi Dawidowemu! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pańskim. Hosanna na wysokościach!

10. A gdy wjechał do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto, mówiąc: Któż to jest?

11. Rzesze zaś mówiły: To jest prorok Jezus, ten z Nazaretu Galilejskiego.

12. I wszedł Jezus do świątyni, i wyrzucił wszystkich, którzy sprzedawali i kupowali w świątyni, a stoły wekslarzy i stragany handlarzy gołębiami powywracał.

13. I rzekł im; Napisano: Dom mój będzie nazwany domem modlitwy, a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców.

14. I przystąpili do niego ślepi i chromi w świątyni, a On ich uzdrowił.

15. Arcykapłani zaś i uczeni w Piśmie, widząc cuda, które czynił, i dzieci, które wołały w świątyni i mówiły: Hosanna Synowi Dawidowemu, oburzyli się

16. I rzekli mu: Czy słyszysz, co one mówią? A Jezus mówi do nich: Tak jest; czy nigdy nie czytaliście: Z ust niemowląt i ssących zgotowałeś sobie chwałę?

Mar. 11:18-19  (BW)

18. I słyszeli to arcykapłani i uczeni w Piśmie, i szukali sposobu, jak by go stracić; bo się go bali, gdyż cały lud zdumiewał się nad nauką jego.

19. A gdy nastał wieczór, wyszli poza miasto.

Jan. 12:1-16   (BW)

1. A na sześć dni przed Paschą poszedł Jezus do Betanii, gdzie był Łazarz, który umarł, a którego Jezus wzbudził z martwych.

2. Tam więc przygotowali mu wieczerzę, a Marta posługiwała, Łazarz zaś był jednym z tych, którzy z nim siedzieli przy stole;

3. A Maria wzięła funt czystej, bardzo drogiej maści nardowej, namaściła nogi Jezusa i otarła je swoimi włosami, a dom napełnił się wonią maści.

4. A Judasz Iskariot, jeden z uczniów jego, syn Szymona, który miał go wydać, rzekł:

5. Czemu nie sprzedano tej wonnej maści za trzysta denarów i nie rozdano ubogim?

6. A to rzekł nie dlatego, iż się troszczył o ubogich, lecz ponieważ był złodziejem, i mając sakiewkę, sprzeniewierzał to, co wkładano.

7. Tedy rzekł Jezus: Zostaw ją; chowała to na dzień mojego pogrzebu.

8. Albowiem ubogich zawsze u siebie mieć będziecie, lecz mnie nie zawsze mieć będziecie.

9. A wielu z ludu żydowskiego dowiedziało się, że tam jest, i przyszli nie tylko dla Jezusa, ale także, by zobaczyć Łazarza, którego wzbudził z martwych.

10. A arcykapłani naradzali się, aby i Łazarza zabić,

11. Gdyż wielu Żydów z powodu niego odeszło i uwierzyło w Jezusa.

12. Nazajutrz liczna rzesza, która przybyła na święto, usłyszawszy, że Jezus idzie do Jerozolimy,

13. Nabrała gałązek palmowych i wyszła na jego spotkanie, i wołała: Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pańskim, król Izraela!

14. A Jezus znalazłszy oślę, wsiadł na nie, jak napisano:

15. Nie bój się, córko syjońska! Oto król twój przychodzi, siedząc na źrebięciu oślicy.

16. Tego początkowo nie zrozumieli uczniowie jego, lecz gdy Jezus został uwielbiony, wtedy przypomnieli sobie, że to było o nim napisane i że to uczynili dla niego.

Wiara, Nadzieja, Miłość – 3 część

Miłość

1 Kor. 13:13

13.Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość.

Kol. 3:14

14.A ponad to wszystko przyobleczcie się w miłość, która jest spójnią doskonałości.

Judy 1:2

2. Miłosierdzie, pokój i miłość niech będą waszym udziałem w obfitości.

2 Jan. 1:6

6. A to jest miłość, abyśmy postępowali według przykazań jego. Takie jest to przykazanie, które słyszeliście od początku, aby było zasadą waszego postępowania.

1 Jan. 3:1-2

1.Patrzcie, jaką miłość okazał nam Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy. Dlatego świat nas nie zna, że jego nie poznał.

2.Umiłowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.

1 Jan. 2:5

5.Lecz kto zachowuje Słowo jego, w tym prawdziwie dopełniła się miłość Boża. Po tym poznajemy, że w nim jesteśmy

Chrześcijan aby mógł być prawdziwym chrześcijaninem potrzebuje tego, co go udoskonali:

• Wiarę, która da mu wzrost, bo będzie chodził z wiary w wiarę i będzie prosił i odbierał.  Będzie podobał się Bogu, bo bez wiary nie można podobać się Bogu.

Rzym. 1:17  (BW)

17.Bo usprawiedliwienie Boże w niej bywa objawione, z wiary w wiarę, jak napisano: A sprawiedliwy z wiary żyć będzie.

• Nadzieję, która poprowadzi go do błogosławieństwa, do owocu i do oczekiwanego wyniku we wszystkim, o co się stara.

Rzym. 5:5  (BW)

5.A nadzieja nie zawodzi, bo miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany.

• Miłość, która poprowadzi do udoskonalenia tak, aby z całą pewnością był gotowy na porwanie Kościoła.

1 Jan. 4:16-17   (BW)

16.A myśmy poznali i uwierzyli w miłość, którą Bóg ma do nas. Bóg jest miłością, a kto mieszka w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim,

17.W tym miłość do nas doszła do doskonałości, że możemy mieć niezachwianą ufność w dzień sądu, gdyż jaki On jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie.

Miłość jest największa i nigdy się nie skończy. Wszystkie inne cechy – po porwaniu Kościoła ustaną.

Miłość jest pieczęcią udoskonalenia chrześcijanina.  Bez miłości – ile wiary by nie miał, jak doskonała i zupełna w Bogu byłaby jego nadzieja – bez miłości jednak nie zobaczy nieba.

Miłość Chrystusowa nas łączy. Miłość Boża jest wylana w naszych sercach poprzez Ducha Świętego.

Nowe przykazanie Chrystusa mówi, abyśmy miłowali bliźniego tak, jak On nas umiłował.

I dlatego, to wszystko składa się na największą cechę –  Miłość.

1 Jan. 5:3

3. Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań jego, a przykazania jego nie są uciążliwe.

1 Jan. 4:7-21

7. Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga, i każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga.

8. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością.

9. W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy przezeń żyli.

10. Na tym polega miłość, że nie myśmy umiłowali Boga, lecz że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ubłaganie za grzechy nasze.

11. Umiłowani, jeżeli Bóg nas tak umiłował, i myśmy powinni nawzajem się miłować.

12. Boga nikt nigdy nie widział; jeżeli nawzajem się miłujemy, Bóg mieszka w nas i miłość jego doszła w nas do doskonałości,

13. Po tym poznajemy, że w nim mieszkamy, a On w nas, że z Ducha swojego nam udzielił.

14. A my widzieliśmy i świadczymy, iż Ojciec posłał Syna jako Zbawiciela świata.

15. Kto tedy wyzna, iż Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a on w Bogu.

18. W miłości nie ma bojaźni, wszak doskonała miłość usuwa bojaźń, gdyż bojaźń drży przed karą; kto się więc boi, nie jest doskonały w miłości.

19. Miłujmy więc, gdyż On nas przedtem umiłował.

20. Jeśli kto mówi: Miłuję Boga, a nienawidzi brata swego, kłamcą jest; albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi.

21. A to przykazanie mamy od niego, aby ten, kto miłuje Boga, miłował i brata swego.

1 Jan. 3:16

16. Po tym poznaliśmy miłość, że On za nas oddał życie swoje; i my winniśmy życie oddawać za braci.

1 Piotr. 4:8

8. Nade wszystko miejcie gorliwą miłość jedni ku drugim, gdyż miłość zakrywa mnóstwo grzechów.

Hebr. 13:1

1. Miłość braterska niechaj trwa.

1 Tym. 1:5

5. A celem tego, co przykazałem, jest miłość płynąca z czystego serca i z dobrego sumienia, i z wiary nieobłudnej,

Filip. 1:10

10. Abyście umieli odróżniać to, co słuszne, od tego, co niesłuszne, abyście byli czyści i bez nagany na dzień Chrystusowy,

Efez. 3:19

19. I mogli poznać miłość Chrystusową, która przewyższa wszelkie poznanie, abyście zostali wypełnieni całkowicie pełnią Bożą.

Gal. 5:22

22. Owocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność,

2 Kor. 5:14

14. Bo miłość Chrystusowa ogarnia nas, którzy doszliśmy do tego przekonania, że jeden za wszystkich umarł; a zatem wszyscy umarli;

1 Kor. 13:4-8

4. Miłość jest cierpliwa, miłość jest dobrotliwa, nie zazdrości, miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się,

5. Nie postępuje nieprzystojnie, nie szuka swego, nie unosi się, nie myśli nic złego,

6. Nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy;

7. Wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi.

8. Miłość nigdy nie ustaje; bo jeśli są proroctwa, przeminą; jeśli języki, ustaną, jeśli wiedza, wniwecz się obróci.

Rzym. 13:10

10. Miłość bliźniemu złego nie wyrządza; wypełnieniem więc zakonu jest miłość.

Rzym. 12:9-10

9. Miłość niech będzie nieobłudna. Brzydźcie się złem, trzymajcie się dobrego.

10. Miłością braterską jedni drugich miłujcie, wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu szacunku,

Rzym. 5:8-9

8. Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.

9. Tym bardziej więc teraz, usprawiedliwieni krwią jego, będziemy przez niego zachowani od gniewu.

Jan. 17:26

26. I objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich.

Jan. 13:34-35

34. Nowe przykazanie daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem; abyście się i wy wzajemnie miłowali.

35. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie.

Wiara, Nadzieja, Miłość – 2 część

Nadzieja

1 Kor. 13:13

13. Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość

Oprócz wiary potrzebne jest nam  drugie „lekarstwo”, które bezpośrednio poprowadzi nas  do błogosławieństwa Bożego.

Wiara  prowadzi nas do kościoła i do obecności Boga, do poznania prawdy, do królestwa niebios.

Nadzieja z kolei prowadzi nas do błogosławieństwa Bożego i pomaga nam przejść przez problemy, smutki, próby, doświadczenia, bo nadzieja jest efektem cierpliwości.

Rzym. 5:2-5

2. Dzięki któremu też mamy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której stoimy, i chlubimy się nadzieją chwały Bożej.

3. A nie tylko to, chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość,

4. A cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieję;

5. A nadzieja nie zawodzi, bo miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany.

Efektem cierpliwości jest nadzieja a efektem nadziei jest błogosławieństwo.

Błogosławiony człowiek, który ma nadzieję w Panu.

Nadzieją  jego  jest zawsze Chrystus. Odrzucił wszystko, co podoba się sercu ludzkiemu, oczom ludzkim, logice ludzkiej.

Odrzucił to, na czym mógłby się oprzeć. I jedyną nadzieją, którą ma – jest Chrystus. I w ten sposób człowiek będzie żył błogosławionym życiem,  będzie jako drzewo zasadzone nad źródłem wód żywych.

Ps. 1:3

3. Będzie on jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, Wydające swój owoc we właściwym czasie, Którego liść nie więdnie, A wszystko, co uczyni, powiedzie się.

Przyjdzie susza, przyjdzie smutek, przyjdą próby i doświadczenia, ale człowiek, który ma nadzieję w Bogu,  będzie zawsze miał owoc i jego liść zawsze będzie bujny. Bóg będzie z nim i cokolwiek będzie robił, poszczęści mu się.

Bez  pewnej i bezpiecznej nadziei w naszym  w sercu i w  każdej trudności, która spotka nas w życiu, w każdej sytuacji, gdy oczekujemy czegoś a przychodzi całkiem coś innego, bez nadziei w Chrystusie – nie może człowiek Boży być błogosławiony.

Ile by nie miał wiary w prawdzie Ewangelii i w Jezusie Chrystusie – bez tej żywej nadziei nie będzie mógł być błogosławionym chrześcijaninem, ale będzie męczącym się chrześcijaninem.

W Bożym Słowie widzimy, że błogosławiony zawsze jest ten, który zrozumiał, że mając nadzieję w Panu – może rozkoszować się Bożym błogosławieństwem.

Dlatego też z jednej strony uczy się, aby wzrastać w nadziei, a po drugie  i to najważniejsze – modli się, aby Chrystus był w nim i aby wypełniał jego serce tą jedyną nadzieją, która przynosi błogosławieństwo do naszego życia.

Zestaw wersetów odnośnie tematu nadziei w Jezusie Chrystusie.

Mat. 12:21

21. A w imieniu jego narody pokładać będą nadzieję.

Rzym. 8:24

24. W tej bowiem nadziei zbawieni jesteśmy; a nadzieja, którą się ogląda, nie jest nadzieją, bo jakże może ktoś spodziewać się tego, co widzi?

Rzym. 12:12

12. W nadziei radośni, w ucisku cierpliwi, w modlitwie wytrwali;

Rzym. 15:4

4. Cokolwiek bowiem przedtem napisano, dla naszego pouczenia napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę z Pism nadzieję mieli.

2 Kor. 1:7

7. A nadzieja nasza co do was jest mocna, gdyż wiemy, iż jako w cierpieniach udział macie, tak i w pociesze.

2 Kor. 1:10

10. Który z tak wielkiego niebezpieczeństwa śmierci nas wyrwał i wyrwie; w nim też nadzieję pokładamy, że i nadal wyrywać będzie,

Rzym. 15:13

13. A Bóg nadziei niechaj was napełni wszelką radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadzieję przez moc Ducha Świętego.

Gal. 5:5

5. Albowiem my w Duchu oczekujemy spełnienia się nadziei usprawiedliwienia z wiary,

Efez. 1:12

12. Abyśmy się przyczyniali do uwielbienia chwały jego, my, którzy jako pierwsi nadzieję mieliśmy w Chrystusie.

Efez. 1:18

18. I oświecił oczy serca waszego, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja, do której was powołał, i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie jego,

Efez. 4:4

4. Jedno ciało i jeden Duch, jak też powołani jesteście do jednej nadziei, która należy do waszego powołania;

Kol. 1:5

5. Dla nadziei, która jest przygotowana dla was w niebie; o niej to słyszeliście już przedtem w ewangelicznym Słowie prawdy,

Kol. 1:23

23. Jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i stali, i nie zachwiejecie się w nadziei, opartej na ewangelii, którą usłyszeliście, która jest zwiastowana wszelkiemu stworzeniu pod niebem, …

Kol. 1:27

27. Im to chciał Bóg dać poznać, jak wielkie jest między poganami bogactwo chwały tej tajemnicy, którą jest Chrystus w was, nadzieja chwały.

1 Tes. 1:3

3. Mając w pamięci dzieło wiary waszej i trud miłości, i wytrwałość w nadziei pokładanej w Panu naszym, Jezusie Chrystusie, przed Bogiem i Ojcem naszym,

1 Tes. 2:19

19. Bo któż jest naszą nadzieją albo radością, albo koroną chwały przed obliczem Pana naszego Jezusa Chrystusa w chwili jego przyjścia? Czy nie wy?

1 Tes. 5:8

8. My zaś, którzy należymy do dnia, bądźmy trzeźwi, przywdziawszy pancerz wiary i miłości oraz przyłbicę nadziei zbawienia.

2 Tes. 2:16

16. A sam Pan nasz Jezus Chrystus i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował i dał pocieszenie wieczne, i dobrą nadzieję z łaski,

1 Tym. 3:14

14. Piszę do ciebie w nadziei, że rychło przyjdę do ciebie;

1 Tym. 4:10

10. Gdyż trudzimy się i walczymy dlatego, że położyliśmy nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawicielem wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących.

Tyt. 1:2

2. W nadziei żywota wiecznego, przyobiecanego przed dawnymi wiekami przez prawdomównego Boga,

Tyt. 2:13

13. Oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa,

Tyt. 3:7

7. Abyśmy, usprawiedliwieni łaską jego, stali się dziedzicami żywota wiecznego, którego nadzieja nam przyświeca.

Hebr. 3:6

6. Lecz Chrystus jako syn był ponad domem jego; a domem jego my jesteśmy, jeśli tylko aż do końca zachowamy niewzruszenie ufność i chwalebną nadzieję.

Hebr. 10:23

23. Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo wierny jest Ten, który dał obietnicę;

1 Piotr. 1:3

3. Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa,

1 Piotr. 1:13

13. Dlatego okiełzajcie umysły wasze i trzeźwymi będąc, połóżcie całkowicie nadzieję waszą w łasce, która wam jest dana w objawieniu się Jezusa Chrystusa.

1 Piotr. 1:21

21. Którzy przez niego uwierzyliście w Boga, który go wzbudził z umarłych i dał mu chwałę, tak iż wiara wasza i nadzieja są w Bogu.

1 Piotr. 3:15

15. Lecz Chrystusa Pana poświęcajcie w sercach waszych, zawsze gotowi do obrony przed każdym, domagającym się od was wytłumaczenia się z nadziei waszej.

1 Jan. 3:2-3

2. Umiłowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.

3. I każdy, kto tę nadzieję w nim pokłada, oczyszcza się, tak jak On jest czysty.

Wiara, Nadzieja, Miłość – 1 część

1 Kor. 13:13

Teraz więc pozostaje Wiara, Nadzieja, Miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość

Zapraszam do zapoznania głębszego zrozumienia na temat Wiary, jako pierwsza część wpisu na ten temat.

W życiu chrześcijanina istnieją trzy doskonałości, które obecnie trwają i są bardzo ważne.

Chrześcijanin, który nie ma tych trzech cnót, nie może żyć chrześcijańskim życiem, nie może ostać się w obecności Boga i nie może z oczekiwanym efektem prosić o Królestwo Niebieskie i jego sprawiedliwość.

Te trzy są: wiara, nadzieja i miłość.

Wiara

Gal. 3:23-26

23. Zanim zaś przyszła wiara, byliśmy wspólnie zamknięci i trzymani pod strażą zakonu, dopóki wiara nie została objawiona.

24. Tak więc zakon był naszym przewodnikiem do Chrystusa, abyśmy z wiary zostali usprawiedliwieni.

25. A gdy przyszła wiara, już nie jesteśmy pod opieką przewodnika,

26. Albowiem wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

To nasze zaufanie Jezusowi Chrystusowi i Jego Słowom Bożym  Bóg Ojciec nas zaprosił, pociągnął nas poprzez swoją wieczną miłość.  Objawił się nam i pokazał nam swego syna Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego.

1 Piotr. 1:3

3. Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa,

Na nowo narodził nas przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa do nadziei żywej i później Jezus Chrystus dodał nas do Swojego Kościoła

1 Piotr. 2:2

2. Jako nowo narodzone niemowlęta, zapragnijcie nie sfałszowanego duchowego mleka, abyście przez nie wzrastali ku zbawieniu,

Kol. 1:10

10. Abyście postępowali w sposób godny Pana ku zupełnemu jego upodobaniu, wydając owoc w każdym dobrym uczynku i wzrastając w poznawaniu Boga,

W swoim kościele Jezus Chrystus daje  nam  służbę , aby nauczyć swój wybrany święty lud, przez posługi i nauki Jezusa jako jedynego nauczyciela, jako jedynego przewodnika w kościele Chrystusowym . Dziecko boże jest budowane przez Jezusa Chrystusa i wzrasta w Nim, tylko wtedy, jeśli naprawdę Mu wierzy.

Efez. 4:11-13

11. I On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami,

12. Aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego,

13. Aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej,

Gdy więc wierzymy Jezusowi Chrystusowi, że nas kocha, że jest naszym jedynym nauczycielem, że jedyną zdrową nauką jest Ewangelia Chrystusowa, gdy wierzymy, że Jezus Chrystus jest wszędzie, że jest Panem, że zmartwychwstał, że jest Bogiem prawdziwym.

Jest jedynym pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem, jeśli wierzymy i jesteśmy przekonani, że Jego nauka pochodzi z nieba – wtedy naprawdę stoimy w wierze, która została raz dana ludziom przez Jezusa Chrystusa Kościołowi Chrystusowemu.

Koniecznym warunkiem dla Człowieka Bożego jest jego wiara, ufność Chrystusowi, Słowom Jego i Ewangelii Jego. Ale ważne jest też to, że Chrystus dodał nas do Kościoła swojego i ustanowił nas członkami Jego Ciała. Jesteśmy w Kościele, którego głową jest Chrystus, a my członkami jedni drugich.

1 Kor. 12:27

27. Wy zaś jesteście ciałem Chrystusowym, a z osobna członkami.

To nie znaczy  że rozwiązane są wszystkie nasze problemy, to nie znaczy , że nasze życie będzie poukładane we wszystkich dziedzinach.  To nie oznacza, że będziemy wolni od prób, doświadczeń, smutku.

Wręcz przeciwnie – nasz Pan Jezus Chrystus zapewnia nas, że doświadczenia przyjdą i Pan Bóg zezwoli na nie w naszym życiu, aby nasza wiara została wypróbowana.

Przyjdą w naszym życiu próby, abyśmy byli wyćwiczeni. Ale przez te próby i doświadczenia nasz owoc staje się obfitszy. Pan  Bóg okazuje swoją moc zachowując nas od wszelkiego zła, które może się stać naszym udziałem.

Smutek przyjdzie do naszego życia – tak, jak nas zapewnia nasz Pan Jezus , że tutaj będziemy mieć smutek, ale mamy pamiętać, że tym, co zwycięża świat jest właśnie nasza wiara.

1 Jan. 5:4

4. Bo wszystko, co się narodziło z Boga, zwycięża świat, a zwycięstwo, które zwyciężyło świat, to wiara nasza.

Rzym. 1:17

17. Bo usprawiedliwienie Boże w niej bywa objawione, z wiary w wiarę, jak napisano: A sprawiedliwy z wiary żyć będzie.

Wiarę, która da mu wzrost, bo będzie chodził z wiary w wiarę i będzie prosił i odbierał.   Będzie podobał się Bogu, bo bez wiary nie można podobać się Bogu.

Dalsze rozważania na temat wiary znajdziesz we wcześniejszych podanych wpisach na tym miejscu  tym blogu. Kliknij w link i zobacz według kolejności wpisów.

Zapraszam.

http://wwwpomysl.wordpress.com/?s=wiara&submit=

http://wwwpomysl.wordpress.com/page/2/?s=wiara&submit

Jak chcesz możesz wybierać  odpowiednie wpisy według tematu wiary.

Zapraszam.

http://wwwpomysl.wordpress.com/2010/02/16/jeden-pan/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2009/05/12/zwycieska-zbroja-boza/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2009/05/05/gdziez-jest-wiara/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/05/29/wiara-w-jezusa/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2009/04/22/niewiernosc/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/04/22/ofiara/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2008/03/26/prawda-czy-niewiara/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/10/28/wiara-falszywa/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/10/23/wiara-martwa/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/10/20/przyklady-zywej-wiary/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/10/15/zywa-wiara/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/10/12/o-wierze/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/10/09/wiara/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/09/27/doswiadcz-boga/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/09/21/uwolnienie-2/

http://wwwpomysl.wordpress.com/2007/08/02/swiadectwo/

Dziękuję ci, Panie

Izaj. 12:1-6

1. I powiesz w owym dniu: Dziękuję ci, Panie, gdyż gniewałeś się wprawdzie na mnie, lecz twój gniew ustał i pocieszyłeś mnie.

2. Oto, Bóg zbawieniem moim! Zaufam i nie będę się lękał: gdyż Pan jest mocą moją i pieśnią moją, i zbawieniem moim.

3. I będziecie czerpać z radością ze zdrojów zbawienia.

4. I będziecie mówić w owym dniu: Dziękujcie Panu, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie wśród ludów jego sprawy, wspominajcie, że jego imię jest wspaniałe.

5. Grajcie Panu, bo wielkich dzieł dokonał, niech to będzie wiadome na całej ziemi.

6. Wykrzykuj i śpiewaj radośnie, mieszkanko Syjonu, bo wielki jest pośród ciebie Święty Izraelski.

Ps. 33:1-22

1. Radujcie się w Panu, sprawiedliwi! Prawym przystoi chwała.

2. Dziękujcie Panu na cytrze! Grajcie mu na dziesięciostrunnej harfie!

3. Śpiewajcie mu pieśń nową, Grajcie pięknie z okrzykiem radosnym!

4. Bo słowo Pana jest prawe, A wszystkie dzieła jego dokonane są w wierności.

5. On miłuje sprawiedliwość i prawo; Pełna jest ziemia łaski Pana.

6. Słowem Pana uczynione zostały niebiosa, A tchnieniem ust jego całe wojsko ich.

7. Zbiera jakby w stągwi wody morskie, Gromadzi w zbiornikach głębiny oceanów.

8. Niech się boi Pana cała ziemia! Niech drżą przed nim wszyscy mieszkańcy świata!

11. Plan Pana trwa na wieki, Zamysły serca jego z pokolenia w pokolenie.

12. Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan, Lud, który wybrał sobie na dziedzictwo.

13. Pan spogląda z nieba, Widzi wszystkich ludzi.

14. Z miejsca, gdzie przebywa, Patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi,

15. On, który ukształtował serce każdego z nich, On, który uważa na wszystkie czyny ich.

18. Oto oko Pana jest nad tymi, którzy się go boją, Nad tymi, którzy spodziewają się łaski jego,

19. Aby ocalić od śmierci dusze ich I podczas głodu zachować przy życiu.

20. Dusza nasza oczekuje Pana, On pomocą naszą i tarczą naszą.

21. W nim bowiem raduje się serce nasze, Bo zaufaliśmy jego świętemu imieniu.

22. Niech spocznie na nas łaska twoja, Panie, Ponieważ w tobie mamy nadzieję!

Ps. 118:21-29

21. Dziękuję ci, żeś mnie wysłuchał I stałeś się zbawieniem moim.

22. Kamień, który odrzucili budowniczowie, Stał się kamieniem węgielnym.

23. Przez Pana się to stało I to jest cudowne w oczach naszych.

24. Oto dzień, który Pan uczynił, Weselmy się i radujmy się w nim.

25. O Panie, racz zbawić, O Panie, racz poszczęścić!

26. Błogosławiony, który przychodzi w imię Pana! Błogosławimy wam z domu Pańskiego.

27. Pan jest Bogiem, On nas oświeca. Zawiążcie korowód z gałązkami Aż do narożników ołtarza!

28. Tyś Bogiem moim, przeto dziękować ci będę; Boże mój, będę cię wywyższał.

29. Dziękujcie Panu, albowiem jest dobry, Albowiem laska jego trwa na wieki!

Jer. 33:11

11. Słychać będzie jeszcze głos wesela i głos radości, głos oblubieńca i głos oblubienicy, głos tych, którzy przy składaniu dziękczynnej ofiary w domu Pana mówią: Dziękujcie Panu Zastępów, gdyż Pan jest dobry, gdyż jego łaska trwa na wieki! Odwrócę bowiem los kraju jak niegdyś – mówi Pan.

Rzym. 1:8

8. Najpierw dziękuję Bogu mojemu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, że wiara wasza słynie po całym świecie.

1 Kor. 1:4-9

4. Dziękuję Bogu zawsze za was, za łaskę Bożą, która wam jest dana w Chrystusie Jezusie,

5. Iżeście w nim ubogaceni zostali we wszystko, we wszelkie słowo i wszelkie poznanie,

6. Ponieważ świadectwo o Chrystusie zostało utwierdzone w was,

7. Tak iż nie brak wam żadnego daru łaski, wam, którzy oczekujecie objawienia Pana naszego Jezusa Chrystusa,

8. Który też utwierdzi was aż do końca, tak iż będziecie bez nagany w dniu Pana naszego Jezusa Chrystusa.

9. Wierny jest Bóg, który was powołał do społeczności Syna swego Jezusa Chrystusa, Pana naszego.

Filip. 1:3-4

3. Dziękuję Bogu mojemu za każdym razem, ilekroć was wspominam,

4. Zawsze w każdej modlitwie mojej za wszystkich was z radością się modląc,

1 Tes. 5:18

18. Za wszystko dziękujcie; taka jest bowiem wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was,

2 Tym. 1:3

3. Dziękuję Bogu, któremu z czystym sumieniem służę, tak jak przodkowie moi, gdy nieustannie ciebie wspominam w modlitwach moich, we dnie i w nocy;

Fil. 1:4-6

4. Dziękuję Bogu mojemu zawsze, ilekroć wspominam ciebie w modlitwach moich,

5. Słysząc o miłości twojej i o wierze, jaką pokładasz w Panu Jezusie, i masz do wszystkich świętych,

6. Aby wiara twoja, którą wyznajesz wespół z nami, pogłębiła poznanie wszelkich dobrodziejstw, jakie mamy w Chrystusie.

Prawdziwa nauka

Z łaski bożej podaję prawdziwą naukę w  świetle Słowa Bożego  jakie powinno dominować w  naszym życiu.

To jest jako dowód prawdziwej nauki, jaką sam Pan Jezus Chrystus podał i zostawił w Słowie Bożym, abyś przestrzegał i chodził śladami  Jezusa Chrystusa.

Jeśli chcesz być w prawdziwym dzieckiem bożym w kościele Jezusa Chrystusa to bądź posłuszny i przestrzegaj Słowo Boże.

A zobaczysz wiele ciekawych przeżyć duchowych objawiających chwałę bożą i w swoim czasie otrzymasz obfite i ukryte błogosławieństwa boże. Poznasz też smak błogiego pokoju i słodkiego życia z w obecności Bożej.

W pierwszej kolejności musisz  przyjść pod krzyż Golgoty, wyznaj swoje grzechy, uznaj ze jesteś grzesznikiem, proś o przebaczenie swoich win i wzywaj świętą krew płynącą z ran Jezusa Chrystusa na odpuszczenie swoich grzechów.

W Biblii jako  Słowo Boże i na tej podstawie każdy z nas z osobna niech osądzi w swoim życiu i podejmuje decyzje, co do bożych wymagań, dlatego ze Bóg stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo, czyli dał mu ciało, duszę, czyli pragnienia, ale i ducha, czyli możliwość osądzania, również człowiek został obdarzony całkowitą wolnością może wybierać i odrzucać, podejmując osobiste decyzje.

Przyjmij z wiarą  płynącą łaskę oczyszczenia naszej duszy, wtedy stajesz się nowonarodzonym dzieckiem bożym. W dalszej części Pan da zrozumieć tajemnicę prawdziwej nauki Chrystusowej.

Oczywiście przez cały czas poszukiwań, jak długo by on nie trwał, dobrze uczynisz, rozważając Słowo Boże, modląc się i prosząc o Ducha Świętego, by Chrystus ochrzcił Cię Duchem Świętym i ogniem, a później poprzez Ducha Świętego zaprowadził Cię do miejsca, gdzie Twoja dusza odpocznie i będzie się radować obecnością Boga.

Tylko Słowo Boże jest bezbłędne, natchnione przez samego Boga, spisane jako Stary Testament przez proroków, a przez apostołów i proroków jako Nowy Testament.

Ponadto Słowo Boże bezwzględnie wypowiada się na ten temat w słowach, o czym nasz Pan Jezus Chrystus mówi:

1 Piotr. 1:25

25. Ale Słowo Pana trwa na wieki. A jest to Słowo, które wam zostało zwiastowane.

2 Tym. 3:15-16

15. I ponieważ od dzieciństwa znasz Pisma święte, które cię mogą obdarzyć mądrością ku zbawieniu przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

16. Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości,

2 Piotr. 1:21

21. Albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.

Kol. 3:16

16. Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych;

2 Tym. 2:15

15. Staraj się usilnie o to, abyś mógł stanąć przed Bogiem jako wypróbowany i nienaganny pracownik, który wykłada należycie słowo prawdy.

Ps. 119:11

11. W sercu moim przechowuję słowo twoje, Abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.

Ezech. 3:2-3

2. A gdy otworzyłem usta, dał mi ten zwój do zjedzenia.

3. I rzekł do mnie: Synu człowieczy! Nakarm swoje ciało i napełnij swoje wnętrzności tym zwojem, który ci daję! Wtedy zjadłem go, a on był w moich ustach słodki jak miód.

1 Piotr. 4:11

11. Jeśli kto mówi, niech mówi jak Słowo Boże. Jeśli kto usługuje, niech czyni to z mocą, której udziela Bóg, aby we wszystkim był uwielbiony Bóg przez Jezusa Chrystusa. Jego jest chwała i moc na wieki wieków. Amen.

1 Tym. 4:16

16. Pilnuj siebie samego i nauki, trwaj w tym, bo to czyniąc, i samego siebie zbawisz, i tych, którzy cię słuchają.

Mat. 24:35

35. Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.

Ps. 119:33-36

33. Naucz mnie, Panie, drogi ustaw swoich, A będę jej strzegł do końca.

34. Daj mi rozum, abym zachował zakon twój I przestrzegał go całym sercem!

35. Prowadź mnie ścieżką przykazań twoich, Bo w niej mam upodobanie!

36. Nakłoń serce moje do ustaw twoich, A nie do chciwości!

Przyp. 2:1-6

1. Synu mój! Jeżeli przyjmiesz moje słowa i zachowasz dla siebie moje wskazania,

2. Nadstawiając ucha na mądrość i zwracając serce do rozumu,

3. Jeżeli przywołasz rozsądek i donośnie wezwiesz roztropność,

4. Jeżeli szukać jej będziesz jak srebra i poszukiwać jej jak skarbów ukrytych,

5. Wtedy zrozumiesz bojaźń Pana i uzyskasz poznanie Boga;

6. Gdyż Bóg daje mądrość, z jego ust pochodzi poznanie i rozum.

Przyp. 4:4-10

4. Pouczał mnie i mówił do mnie: Niech się twoje serce mocno trzyma moich słów, przestrzegaj moich przykazań, a będziesz żył!

5. Nabywaj mądrości, nabywaj rozumu! Nie zapominaj słów moich ust i nie uchylaj się od nich!

6. Nie zaniechaj jej a będzie cię strzegła, ukochaj ją, a zachowa cię!

7. Początek mądrości jest taki: Nabywaj mądrości, i za wszystko, co masz, nabywaj rozumu!

8. Ceń ją sobie wysoko, a ona zapewni ci szacunek, obdarzy cię czcią, gdy ją otoczysz miłością.

9. Włoży na twoją głowę ozdobny wieniec, obdarzy cię wspaniałą koroną.

10. Słuchaj, synu mój, i przyjmij moje słowa, a będziesz żył długie lata.

Przyp. 4:20-22

20. Synu mój, zwróć uwagę na moje słowa; nakłoń ucha do moich mów!

21. Nie spuszczaj ich z oczu, zachowaj je w głębi serca,

22. Bo są życiem dla tych, którzy je znajdują, i lekarstwem dla całego ich ciała.

1 Tym. 6:14

14. Abyś zachował przykazanie bez skazy i bez nagany aż do przyjścia Pana naszego Jezusa Chrystusa,

 

2010 in review – podsumowanie

The stats helper monkeys at WordPress.com mulled over how this blog did in 2010, and here’s a high level summary of its overall blog health:

The Blog-Health-o-Meter™ reads Fresher than ever.

Crunchy numbers

About 3 million people visit the Taj Mahal every year. This blog was viewed about 26,000 times in 2010. If it were the Taj Mahal, it would take about 3 days for that many people to see it.

 

In 2010, there were 15 new posts, growing the total archive of this blog to 199 posts. There were 20 pictures uploaded, taking up a total of 2mb. That’s about 2 pictures per month.

The busiest day of the year was April 5th with 172 views. The most popular post that day was Zaproszenie na ślub.

Where did they come from?

The top referring sites in 2010 were szukaj.onet.pl, pl.wordpress.com, search.conduit.com, forum.travian.pl, and google.interia.pl.

Some visitors came searching, mostly for modlitwa błagalna, modlitwa dziękczynna, świadectwa wiary, kamień węgielny, and woda.

Attractions in 2010

These are the posts and pages that got the most views in 2010.

1

Zaproszenie na ślub July 2009

2

 

Modlitwa dziękczynna April 2008

3

 

Woda żywa March 2008

4

 

Przykłady modlitw June 2008

5

 

Wybawienie od niedoli April 2008

Jak prędko mija czas

Popatrz jak prędko mija czas,

Życie twe też przeminie raz.

Życie to jedno które Bóg ci dał.

Wszystko przemija tak jak sen.

Troski, kłopoty skończą się,

Powiedz szczęśliwy będziesz ty.

Powiedz czy ty Jezusa znasz?

Powiedz czy szczęście wieczne masz?

Pomyśl jak spędzasz życia czas.

Powiedz  gdy życia skończysz bieg,

Przejdziesz na tamten drugi brzeg.

Powiedz szczęśliwym będziesz ty?

Popatrz, jak prędko mija czas,

Czy serce twe twarde jest jak głaz

Zechciej z Jezusem się zapoznać raz.

Powiedz czym jest dla duszy twej

Jest On przystanią chwili złej

Szczęściem, pokojem darzy mnie!

Nie wiem jak przeszedłbym przez świat

Nie wiem kto szczęście by mi dał

Kto by mi wieczne życie dał?

Jezus mój na Golgocie zmarł

Jezus zwyciężył piekła szał

Jezus chce mieszkać w sercu twym

Popatrz jak prędko mija czas,

Życie twe też przeminie raz.

Życie to jedno które Bóg ci dał.

Wszystko przemija tak jak sen.

Troski, kłopoty skończą się,

Powiedz szczęśliwy będziesz ty.

Może jest smutną dusza twa,

Może pokoju w niej jest brak,

Może tez troska dręczy cię.

Jezus twój każdy widzi krok,

Jezus rozjaśni każdy mrok,

Jezus ukoi serca ból.

Przyjdź do Jezusa cudnych rąk

Powiedz Mu, co cię gnębi wciąż,

On ci Swe szczęście, radość da.

Przyjdź do Jezusa cudnych rąk,

Powiedz Mu całą winę swą,

On ci swój pokój, szczęście da.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

Biblia Warszawska (BW)

Ps. 39:5-8

5. Daj mi, Panie, poznać kres mój I jaka jest miara dni moich, Abym wiedział, jak jestem znikomy!

6. Oto na szerokość dłoni wymierzyłeś dni moje A okres życia mojego jest jak nic przed tobą. Tylko jak tchnienie jest wszelki człowiek, choć pewnie stoi.

7. Zaprawdę, człowiek przemija jak cień, Zaprawdę, na próżno się miota. Gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

8. A teraz, czego mam się spodziewać, Panie? W tobie jest nadzieja moja

Hebr. 12:1-4

1. Przeto i my, mając około siebie tak wielki obłok świadków, złożywszy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas usidla, biegnijmy wytrwale w wyścigu, który jest przed nami,

2. Patrząc na Jezusa, sprawcę i dokończyciela wiary, który zamiast doznać należytej mu radości, wycierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę, i usiadł na prawicy tronu Bożego,

3. Przeto pomyślcie o tym, który od grzeszników zniósł tak wielkie sprzeciwy wobec siebie, abyście nie upadli na duchu, utrudzeni.

4. Wy nie opieraliście się jeszcze aż do krwi w walce przeciw grzechowi

Gal. 6:14

14. Co zaś do mnie, niech mnie Bóg uchowa, abym miał się chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego dla mnie świat jest ukrzyżowany, a ja dla świata.

1 Kor. 9:26-27

26. Ja tedy tak biegnę, nie jakby na oślep, tak walczę na pięści, nie jakbym w próżnię uderzał;

27. Ale umartwiam ciało moje i ujarzmiam, bym przypadkiem, będąc zwiastunem dla innych, sam nie był odrzucony

Kol. 1:10-22

10. Abyście postępowali w sposób godny Pana ku zupełnemu jego upodobaniu, wydając owoc w każdym dobrym uczynku i wzrastając w poznawaniu Boga,

11. Utwierdzeni wszelką mocą według potęgi chwały jego ku wszelkiej cierpliwości i wytrwałości, z radością

12. Dziękując Ojcu, który was zdolnymi uczynił do uczestniczenia w dziedzictwie świętych w światłości,

13. Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna swego umiłowanego,

14. W którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów,

15. On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia,

16. Ponieważ w nim zostało stworzone wszystko, co jest na niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy nadziemskie władze, czy zwierzchności; wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone.

17. On też jest przed wszystkimi rzeczami i wszystko na nim jest ugruntowane,

18. On także jest Głową Ciała, Kościoła; On jest początkiem, pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy,

19. Ponieważ upodobał sobie Bóg, żeby w nim zamieszkała cała pełnia boskości

20. I żeby przez niego wszystko, co jest na ziemi i na niebie, pojednało się z nim dzięki przywróceniu pokoju przez krew krzyża jego.

21. I was, którzy niegdyś byliście mu obcymi i wrogo usposobionymi, a uczynki wasze złe były,

22. Teraz pojednał w jego ziemskim ciele przez śmierć, aby was stawić przed obliczem swoim jako świętych i niepokalanych, i nienagannych,

Kol. 1:26-28

26. Tajemnicę, zakrytą od wieków i od pokoleń, a teraz objawioną świętym jego.

27. Im to chciał Bóg dać poznać, jak wielkie jest między poganami bogactwo chwały tej tajemnicy, którą jest Chrystus w was, nadzieja chwały.

28. Jego to zwiastujemy, napominając i nauczając każdego człowieka we wszelkiej mądrości, aby stawić go doskonałym w Chrystusie Jezusie;

Kol. 2:2-3

2. Aby pocieszone były ich serca, a oni połączeni w miłości zdążali do wszelkiego bogactwa pełnego zrozumienia, do poznania tajemnicy Bożej, to jest Chrystusa,

3. W którym są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania.

Kol. 3:1-4

1. A tak, jeśliście wzbudzeni z Chrystusem, tego co w górze szukajcie, gdzie siedzi Chrystus po prawicy Bożej;

2. O tym, co w górze, myślcie, nie o tym, co na ziemi.

3. Umarliście bowiem, a życie wasze jest ukryte wraz z Chrystusem w Bogu;

4. Gdy się Chrystus, który jest życiem naszym, okaże, wtedy się i wy okażecie razem z nim w chwale.

W ślady cierpienia

1 Piotr. 5:10

10. A Bóg wszelkiej łaski, który was powołał do wiecznej swej chwały w Chrystusie, po krótkotrwałych cierpieniach waszych, sam was do niej przysposobi, utwierdzi, umocni, na trwałym postawi gruncie.

Izaj. 53:3-12

3. Wzgardzony był i opuszczony przez ludzi, mąż boleści, doświadczony w cierpieniu jak ten, przed którym zakrywa się twarz, wzgardzony tak, że nie zważaliśmy na niego.

4. Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony.

5. Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.

6. Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas na własną drogę zboczył, a Pan jego dotknął karą za winę nas wszystkich.

7. Znęcano się nad nim, lecz on znosił to w pokorze i nie otworzył swoich ust, jak jagnię na rzeź prowadzone i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą, zamilkł i nie otworzył swoich ust.

8. Z więzienia i sądu zabrano go, a któż o jego losie pomyślał? Wyrwano go bowiem z krainy żyjących, za występek mojego ludu śmiertelnie został zraniony.

9. I wyznaczono mu grób wśród bezbożnych i wśród złoczyńców jego mogiłę, chociaż bezprawia nie popełnił ani nie było fałszu na jego ustach.

10. Ale to Panu upodobało się utrapić go cierpieniem. Gdy złoży swoje życie w ofierze, ujrzy potomstwo, będzie żył długo i przez niego wola Pana się spełni.

11. Za mękę swojej duszy ujrzy światło i jego poznaniem się nasyci. Sprawiedliwy mój sługa wielu usprawiedliwi i sam ich winy poniesie.

12. Dlatego dam mu dział wśród wielkich i z mocarzami będzie dzielił łupy za to, że ofiarował na śmierć swoją duszę i do przestępców był zaliczony. On to poniósł grzech wielu i wstawił się za przestępcami.

Hebr. 2:9-10

9. Widzimy raczej tego, który na krótko uczyniony został mniejszym od aniołów, Jezusa, ukoronowanego chwałą i dostojeństwem za cierpienia śmierci, aby z łaski Bożej zakosztował śmierci za każdego.

10. Przystało bowiem, aby Ten, dla którego i przez którego istnieje wszystko, który przywiódł do chwały wielu synów, sprawcę ich zbawienia uczynił doskonałym przez cierpienia.

Hebr. 2:18

18. A że sam przeszedł przez cierpienie i próby, może dopomóc tym, którzy przez próby przechodzą.

Jak. 5:10

10. Bracia, za przykład cierpienia i cierpliwości bierzcie proroków, którzy przemawiali w imieniu Pańskim.

2 Tym. 1:12

12. Z tego też powodu znoszę te cierpienia, ale nie wstydzę się, gdyż wiem, komu zawierzyłem, i pewien jestem tego, że On mocen jest zachować to, co mi powierzono, do owego dnia.

2 Tym. 3:11-12

11. Za moimi prześladowaniami, cierpieniami, które mnie spotkały w Antiochii, w Ikonium, w Listrze. Jakież to prześladowania zniosłem, a z wszystkich wyrwał mnie Pan!

12. Tak jest, wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, prześladowanie znosić będą.

Filip. 3:10

10. Żeby poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego, stając się podobnym do niego w jego śmierci,

2 Kor. 1:5-7

5. Bo, jak liczne są cierpienia Chrystusowe wśród nas, tak też i przez Chrystusa obficie spływa na nas pociecha.

6. Jeśli tedy utrapienie nas spotyka, jest to dla waszego pocieszenia i zbawienia; jeśli zaś pocieszenie, jest to ku waszemu pocieszeniu, którego doświadczacie, gdy w cierpliwości znosicie te same cierpienia, które i my znosimy;

7. A nadzieja nasza co do was jest mocna, gdyż wiemy, iż jako w cierpieniach udział macie, tak i w pociesze.

1 Piotr. 4:1

1. Ponieważ więc Chrystus cierpiał w ciele, uzbrójcie się też i wy tą myślą, gdyż kto cieleśnie cierpiał, zaniechał grzechu,

1 Piotr. 4:12-19

12. Najmilsi! Nie dziwcie się, jakby was coś niezwykłego spotkało, gdy was pali ogień, który służy doświadczeniu waszemu,

13. Ale w tej mierze, jak jesteście uczestnikami cierpień Chrystusowych, radujcie się, abyście i podczas objawienia chwały jego radowali się i weselili.

14. Błogosławieni jesteście, jeśli was znieważają dla imienia Chrystusowego, gdyż Duch chwały, Duch Boży, spoczywa na was.

15. A niech nikt z was nie cierpi jako zabójca albo złodziej, albo złoczyńca, albo jako człowiek, który się wtrąca do cudzych spraw.

16. Wszakże jeśli cierpi jako chrześcijanin, niech tego nie uważa za hańbę, niech raczej tym imieniem wielbi Boga.

17. Nadszedł bowiem czas, aby się rozpoczął sąd od domu Bożego; a jeśli zaczyna się od nas, to jakiż koniec czeka tych, którzy nie wierzą ewangelii Bożej?

18. A jeśli sprawiedliwy z trudnością dostąpi zbawienia, to bezbożny i grzesznik gdzież się znajdą?

19. Przeto i ci, którzy cierpią według woli Bożej, niech dobrze czyniąc powierzą wiernemu Stwórcy dusze swoje,

Jesteś drogi i cenny w oczach Boga

Jan. 15:9

9. Jak mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem; trwajcie w miłości mojej.

Dz.Ap. 17:25-26

25. Ani też nie służy mu się rękami ludzkimi, jak gdyby czego potrzebował, gdyż sam daje wszystkim życie i tchnienie, i wszystko.

26. Z jednego pnia wywiódł też wszystkie narody ludzkie, aby mieszkały na całym obszarze ziemi, ustanowiwszy dla nich wyznaczone okresy czasu i granice ich zamieszkania,

Jan. 3:16

16. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

1 Jan. 4:9-10

9. W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy przezeń żyli.

10. Na tym polega miłość, że nie myśmy umiłowali Boga, lecz że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ubłaganie za grzechy nasze.

Mat. 10:30-31

30. Nawet wasze włosy na głowie wszystkie są policzone.

31. Nie bójcie się; jesteście więcej warci niż wiele wróbli.

Hebr. 4:13

13. I nie ma stworzenia, które by się mogło ukryć przed nim, przeciwnie, wszystko jest obnażone i odsłonięte przed oczami tego, przed którym musimy zdać sprawę.

Rzym. 5:8

8. Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.

Łuk. 15:10-24

10. Taka, mówię wam, jest radość wśród aniołów Bożych nad jednym grzesznikiem, który się upamięta.

11. Potem rzekł: Pewien człowiek miał dwóch synów.

12. I rzekł młodszy z nich ojcu: Ojcze, daj mi część majętności, która na mnie przypada. Wtedy ten rozdzielił im majętność.

13. A po niewielu dniach młodszy syn zabrał wszystko i odjechał do dalekiego kraju, i tam roztrwonił swój majątek, prowadząc rozwiązłe życie.

14. A gdy wydał wszystko, nastał wielki głód w owym kraju i on zaczął cierpieć niedostatek.

15. Poszedł więc i przystał do jednego z obywateli owego kraju, a ten wysłał go do swej posiadłości wiejskiej, aby pasł świnie.

16. I pragnął napełnić brzuch swój omłotem, którym karmiły się świnie, lecz nikt mu nie dawał.

17. A wejrzawszy w siebie, rzekł: Iluż to najemników ojca mojego ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę.

18. Wstanę i pójdę do ojca mego i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przeciwko tobie,

19. Już nie jestem godzien nazywać się synem twoim, uczyń ze mnie jednego z najemników swoich.

20. Wstał i poszedł do ojca swego. A gdy jeszcze był daleko, ujrzał go jego ojciec, użalił się i pobiegłszy rzucił mu się na szyję, i pocałował go.

21. Syn zaś rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przeciwko tobie, już nie jestem godzien nazywać się synem twoim.

22. Ojciec zaś rzekł do sług swoich: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie też pierścień na jego rękę i sandały na nogi,

23. I przyprowadźcie tuczne cielę, zabijcie je, a jedzmy i weselmy się,

24. Dlatego że ten syn mój był umarły, a ożył, zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się weselić.

Jan. 14:23

23. Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy.

Jan. 10:11

11. Ja jestem dobry pasterz. Dobry pasterz życie swoje kładzie za owce.

Jan. 5:24

24. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, kto słucha słowa mego i wierzy temu, który mnie posłał, ma żywot wieczny i nie stanie przed sądem, lecz przeszedł z śmierci do żywota.

Jan. 14:6

6. Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie.

Jan. 6:37

37. Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który do mnie przychodzi, nie wyrzucę precz;