Przeszkoda
Pracowałam w spółdzielni inwalidzkiej szyjąc jako szwaczka. Przed moją maszyną do szycia była jedna dziewczyna ze często brała udziału w dyskusji.
Zakład organizował wyjazdy na turnus rehabilitacyjny dla swoich pracowników. Zapisałam się i ta dziewczyna tez zapisała się na turnus. Bardzo chciała być w moim towarzystwie.
Z jednej strony cieszyłam się ze będziemy weselić się razem Z drugiej strony miałam obawę bo chciałam aby Pan Bóg sam zareagował na swoją wolę i by być posłuszną we wszystkich sprawach duchowych.
Gdy przyszedł dzień wyjazdu to stały dwa autokary na zbieranie uczestników turnusu. Miejsce było przy przychodni lekarskiej.
Gdy trzeba było bagaż wsadzić do dużego bagażnika autokaru, w tym czasie coś zaczęło się dziać.
Ta dziewczyna była blisko mnie jak zapowiedziała być ze mną w towarzystwie. W trakcie trzymania bagażu nagle ta dziewczyna przechyliła się na moje ręce ze opuściłam bagaż i próbowałam szybko zatrzymać dziewczynę . Miała taką potworną siłę ze nie zdołałam zahamować upadku. Rad nie rad dziewczyna przechyliła się na ziemię.
Od razu zrobiło się zbiegowisko. Całe szczęście ze były na miejscu pielęgniarki i szybciutko zajęły się z tą dziewczyną. Pielęgniarki i przychodzące lekarki zadecydowały o tym ze dziewczyna musi być umieszczona w szpitalu.
Jak się później okazało ze ta dziewczyna chorowała na padaczkę.
Zastanawiałam się dlaczego tak się stało? Co miało być powodem tego stanu rzeczy?.
A jednak!
Później zrozumiałam już będąc na turnusie ze owa dziewczyna byłaby dla mnie szkodą w wypełnianiu bożej woli.
Co prawda w rozmowie z tą dziewczyną na temat słowa bożego była raczej nastawiona septycznie. Smutek napełnił moje serce tylko z tego powodu ze przez jej niewiarę nie może doznać uzdrowienia przez samego Boga.
Zrozumiałam ze ta dziewczyna jest bezsilna i potrzebuje uwolnienia duchowego. Lekarze uznali za chorobę neurologiczną , natomiast według słowa bożego to jest choroba nieczysta.
Dlaczego tak piszę?
Pisze w słowie bożym ze to jest choroba związana ze złymi duchami.
Znany jest przypadek mojej najlepszej znajomej ze sama chorowała na tą samą chorobę. Ponieważ czytała słowo boże i oddała serce bogu, więc Bóg Jezusie Chrystusie okazał miłosierdzie ze znajoma doznała uwolnienia z tej choroby padaczki.
Było wyraźne działanie uzdrowienia Ducha Świętego i do dzisiejszego dnia choroba nie powróciła. Cudowny i najlepszy jest nas Pan Jezus Chrystus.
Potwierdzenie jest w słowie bożym w ewangelii.
Mar. 9:17-29 porównaj Mat. 17:14-21 i Łuk. 9:38-42 (BW)
17. Wtedy odpowiedział mu jeden z ludu: Nauczycielu, przyprowadziłem do ciebie syna mego, który ma ducha niemego.
18. A ten, gdziekolwiek go pochwyci, szarpie nim, a on pieni się i zgrzyta zębami i drętwieje; i mówiłem uczniom twoim, aby go wygnali, ale nie mogli.
19. A On im odrzekł, mówiąc: O rodzie bez wiary! Jak długo będę z wami? Dokąd będę was znosił? Przywiedźcie go do mnie!
20. I przywiedli go do niego. A gdy go duch ujrzał, zaraz zaczął nim szarpać, a on upadłszy na ziemię, tarzał się z pianą na ustach.
21. I zapytał ojca jego: Od jak dawna to się z nim dzieje? A on powiedział: Od dzieciństwa.
22. I często go rzucał nawet w ogień i wodę, żeby go zgubić; ale jeżeli coś możesz, zlituj się nad nami i pomóż nam.
23. A Jezus rzekł do niego: Co się tyczy tego: Jeżeli coś możesz, to: Wszystko jest możliwe dla wierzącego.
24. Zaraz zawołał ojciec chłopca: Wierzę, pomóż niedowiarstwu memu.
25. A Jezus, widząc, że tłum się zbiega, zgromił ducha nieczystego i rzekł mu: Duchu niemy i głuchy! Nakazuję ci: Wyjdź z niego i już nigdy do niego nie wracaj.
26. I krzyknął, i szarpnął nim gwałtownie, po czym wyszedł; a chłopiec wyglądał jak martwy, tak iż wielu mówiło, że umarł.
27. A Jezus ujął go za rękę i podniósł go, a on powstał.
28. I gdy wrócił do domu, uczniowie jego pytali go na osobności: Dlaczego to my nie mogliśmy go wygnać?
29. I rzekł im: Ten rodzaj w żaden inny sposób wyjść nie może, jak tylko przez modlitwę.
