Modlitwa

Najbardziej popularną modlitwą jest modlitwa pańska którą Pan Jezus Chrystus pokazuje jak mamy się modlić.

Mat. 6:9-13 (BW)
9. A wy tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, Święć się imię twoje,
10. Przyjdź Królestwo twoje, Bądź wola twoja, jak w niebie, tak i na ziemi.
11. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
12. I odpuść nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom;
13. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego; Albowiem twoje jest Królestwo i moc, i chwała na wieki wieków. Amen.

Ale, tu nie chodzi o zwykłe klepanie i powtarzanie wyuczonych formułek które nie są miłe w uszach bożych. Nie należy dobierać upiększających wyrazów, ani nie należy pokazywać na zewnątrz i wychwalać pokazaniem swojej pozornej pobożności.

Język modlitwy powinien być prosty, ludzki i i nieobłudny. Również modlitwa powinna być typowo osobista modlono w ukryciu we własnej komorze modlitwy. Modlitwa jest typową rozmową, tzn. społecznością z Bogiem Żywym. Modlitwa powinna być szczera, płynąca z duszy z głębi serca.

Każda modlitwa ma swoją formę wyrażania swoich uczuć, dziękczynień, wychwalania, błogosławienia Boga, zanoszenia próśb , intencji, wstawiennictwa, wsparcia i pomocy oraz wiele innych form wyrażania wszelkich myśli i słów.

W pokorze również należy wyznawać popełnione grzechy i szczerze żałować za nasze błędy. Pokutującego grzesznika Pan Bóg nie odrzuci wołającego o przebaczenie swoich win. Człowiek jest tylko człowiekiem i nie ma ani jednego kto by nie zgrzeszył i dobrze czynił.

Jeżeli chodzi o modlitwę pańską to każde słowo powinno być wypowiedziane ze szczególną kontrolą i ze świadomością wypowiedzenia słów ze serca.

Przy tym należy zwrócić szczególną uwagę ze w trakcie wypowiadania słów modlitwy sprawdzać z kontrolą własnego życia czy jest tak uporządkowane Twoje i Moje życie zgodnie ze słowami modlitwy które daje Pan Jezus Chrystus jako wzór modlitwy do naśladowania.

Inna jest sytuacja gdy każde dziecko boże zostaje obdarowany duchem modlitwy jako uprzywilejowane stworzenie boże którego Pan Bóg powołał do swojej Chwały i swego Królestwa. Również w czasie niemocy człowieczej Duch Święty wstawia się w modlitwie modląc się na językach bezpośrednio do Ojca Boga Niebieskiego w niebie.
W Słowie Bożym jest wiele przykładów wypowiedzenie słów modlitwy przez różnych postaci biblijnych.

Najbardziej wymowną modlitwą jest arcykapłańska modlitwa samego Pana Jezusa Chrystusa gdy modlił się gorąco w wielkim boju w ogrodzie Gestemane.

Łuk. 22:41-44 (BW)
41. A sam oddalił się od nich, jakby na rzut kamienia, i padłszy na kolana, modlił się,
42. Mówiąc: Ojcze, jeśli chcesz, oddal ten kielich ode mnie; wszakże nie moja, lecz twoja wola niech się stanie.
43. A ukazał mu się anioł z nieba, umacniający go.
44. I w śmiertelnym boju jeszcze gorliwiej się modlił; i był pot jego jak krople krwi, spływające na ziemię.

Na ostatek zostawił Pan Jezus Chrystus swoja arcykapłańską modlitwę za powołaniem swojego ludu do swego królestwa. Zobacz jak modlił się nas Pan Jezus Chrystus.

Jan. 17:1-26 (BW)
1. To powiedział Jezus, a podniósłszy oczy swoje ku niebu, rzekł: Ojcze! Nadeszła godzina; uwielbij Syna swego, aby Syn uwielbił ciebie;
2. Jak mu dałeś władzę nad wszelkim ciałem, aby dał żywot wieczny tym wszystkim, których mu dałeś.
3. A to jest żywot wieczny, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś.
4. Ja cię uwielbiłem na ziemi; dokonałem dzieła, które mi zleciłeś, abym je wykonał;
5. A teraz Ty mnie uwielbij, Ojcze, u siebie samego tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim świat powstał.
6. Objawiłem imię twoje ludziom, których mi dałeś ze świata; twoimi byli i mnie ich dałeś, i strzegli słowa twojego.
7. Teraz poznali, że wszystko, co mi dałeś, od ciebie pochodzi;
8. Albowiem dałem im słowa, które mi dałeś, i oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od ciebie wyszedłem, i uwierzyli, że mnie posłałeś.
9. Ja za nimi proszę, nie za światem proszę, lecz za tymi, których mi dałeś, ponieważ oni są twoi;
10. I wszystko moje jest twoje, a twoje jest moje i uwielbiony jestem w nich.
11. I już nie jestem na świecie, lecz oni są na świecie, a Ja do ciebie idę. Ojcze święty, zachowaj w imieniu twoim tych, których mi dałeś, aby byli jedno, jak my.
12. Dopóki byłem z nimi na świecie, zachowywałem w imieniu twoim tych, których mi dałeś, i strzegłem, i żaden z nich nie zginął, prócz syna zatracenia, by się wypełniło Pismo.
13. Ale teraz do ciebie idę i mówię to na świecie, aby mieli w sobie moją radość w pełni.
14. Ja dałem im słowo twoje, a świat ich znienawidził, ponieważ nie są ze świata, jak Ja nie jestem ze świata.
15. Nie proszę, abyś ich wziął ze świata, lecz abyś ich zachował od złego.
16. Nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata.
17. Poświęć ich w prawdzie twojej; słowo twoje jest prawdą.
18. Jak mnie posłałeś na świat, tak i Ja posłałem ich na świat;
19. I za nich poświęcam siebie samego, aby i oni byli poświęceni w prawdzie.
20. A nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy przez ich słowo uwierzą we mnie.
21. Aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we mnie, a Ja w tobie, aby i oni w nas jedno byli, aby świat uwierzył, że Ty mnie posłałeś.
22. A Ja dałem im chwałę, którą mi dałeś, aby byli jedno, jak my jedno jesteśmy.
23. Ja w nich, a Ty we mnie, aby byli doskonali w jedności, żeby świat poznał, że Ty mnie posłałeś i że ich umiłowałeś, jak i mnie umiłowałeś.
24. Ojcze! Chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną, gdzie Ja jestem, aby oglądali chwałę moją, którą mi dałeś, gdyż umiłowałeś mnie przed założeniem świata.
25. Ojcze sprawiedliwy! I świat cię nie poznał, lecz Ja cię poznałem i ci poznali, że Ty mnie posłałeś;
26. I objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich.