Modlitwa pokutującego grzesznika

Ps. 6:1-11 (Biblia Warszawska)

1. … Psalm Dawidowy.

2. Panie, nie karć mnie w gniewie swoim I w zapalczywości swojej nie karz mnie!

3. Zmiłuj się nade mną, Panie, bom jest słaby; Uzdrów mnie, Panie, bo strwożyły się kości moje!

4. I dusza moja bardzo się zatrwożyła. A Ty, Panie, jak długo…?

5. Odwróć się, Panie, ratuj duszę moją, Zbaw mnie przez łaskę swoją!

6. Bo po śmierci nie pamięta się o tobie, w krainie umarłych któż cię wysławiać będzie?

7. Zmęczyłem się wzdychaniem moim, Każdej nocy zraszam posłanie moje, Łzami oblewam łoże moje.

8. Zamroczyło się zgryzotą oko moje, Postarzało się z powodu wszystkich wrogów moich.

9. Odstąpcie ode mnie wszyscy czyniący nieprawość, Gdyż Pan usłyszał głos płaczu mojego.

10. Wysłuchał Pan błaganie moje, Przyjął Pan modlitwę moją.

11. Bardzo się zawstydzą i zatrwożą wszyscy wrogowie moi! Zawrócą i zawstydzą się w tej chwili!

—-

Ps. 6:1-11 (Biblia Gdańska)

1. … psalm Dawidowy.

2. Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

3. Zmiłuj się nademną, Panie! bomci mdły; uzdrów mię, Panie! boć się strwożyły kości moje,

4. I dusza moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże?

5. Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego;

6. Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie?

7. Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moja, a łoże moje mokre jest od łez.

8. Zaćmiło się dla gniewu oko moje, a zstarzała się twarz moja dla wszystkich nieprzyjaciół moich.

9. Odstąpcie odemnie wszyscy, krórzy czynicie nieprawość; albowiem Pan usłyszał głos płaczu mojego.

10. Usłyszał Pan prośbę moję; Pan modlitwę moję przyjął.

11. Niech się zawstydzą i bardzo zatrwożą wszyscy nieprzyjaciele moi; niech tył podadzą, a niech prędko pohańbieni będą.

—-

Ps 6:1-11 (Biblia Tysiąclecia)

1. … Psalm. Dawidowy.

2. Nie karć mnie, Panie, w swym gniewie i nie karz w swej zapalczywości.

3. Zmiłuj się nade mną, Panie, bom słaby; ulecz mnie, Panie, bo kości moje strwożone

4. i duszę moją ogarnia wielka trwoga; lecz Ty, o Panie, jakże długo jeszcze … ?

5. Zwróć się, o Panie, ocal moją duszę, wybaw mnie przez Twoje miłosierdzie,

6. bo nikt po śmierci nie wspomni o Tobie: któż Cię wychwala w Szeolu?

7. Zmęczyłem się moim jękiem, płaczem obmywam co noc moje łoże, posłanie moje skrapiam łzami.

8. Od smutku oko moje mgłą zachodzi, starzeję się z powodu wszystkich mych wrogów.

9. Odstąpcie ode mnie wszyscy, którzy zło czynicie, bo Pan usłyszał głos mojego płaczu;

10. Pan usłyszał moje błaganie, Pan przyjął moją modlitwę.

11. Niech się wszyscy moi wrogowie zawstydzą i bardzo zatrwożą, niech odstąpią i niech się zawstydzą!